ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വേഗത്തിൽ വളരുന്ന വലിയ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥകളിലൊന്നാണ് ഇന്ന് ഇന്ത്യ എന്നാണ് കണക്കുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അന്താരാഷ്ട്ര നാണയ നിധിയുടെ (IMF) 2025-26 ലെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം നോമിനൽ മൊത്തം ആഭ്യന്തര ഉൽപ്പാദനത്തിൽ (Nominal GDP) ലോകത്തിൽ ആറാം സ്ഥാനത്താണ് ഇന്ത്യ നിലകൊള്ളുന്നത്. എന്നാൽ, ഈ അമ്പരപ്പിക്കുന്ന സാമ്പത്തിക വളർച്ചയുടെ യഥാർത്ഥ ഗുണഭോക്താക്കൾ ആരാണ് എന്ന ചോദ്യം ഏറെ പ്രസക്തമാണ്. കാരണം നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലോ, ചുറ്റുപാടിലോ ഈ മാറ്റങ്ങൾ ദൃശ്യമാവുന്നില്ല. രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക വളർച്ചയുടെ സിംഹഭാഗവും ചുരുക്കം ചില വൻകിട കോർപ്പറേറ്റുകളിലേക്ക് മാത്രമായി ഒതുങ്ങുന്നുവെന്നാണ് പുതിയ സാമ്പത്തിക പഠനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ, 'വേൾഡ് ബാങ്ക് ഇക്കണോമിക് റിവ്യൂ' പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പഠന റിപ്പോർട്ട്, വേൾഡ് ഇനീക്വാലിറ്റി ലാബിന്റെ പുതിയ കണ്ടെത്തലുകൾ, പ്രശസ്ത സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രജ്ഞനായ പ്രൊഫ. പ്രഭാത് പട്നായിക്കിന്റെ സാമ്പത്തിക നിർദ്ദേശങ്ങൾ എന്നിവയെ മുൻനിർത്തി ഇന്ത്യയിലെ സാമ്പത്തിക അസമത്വത്തെയും അതിനുള്ള പ്രായോഗിക പരിഹാരങ്ങളെയും കുറിച്ച് ഈ ലേഖനത്തിൽ പരിശോധിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
ലോകബാങ്ക് പഠന റിപ്പോർട്ടും വിപണി കുത്തകവൽക്കരണവും
'വേൾഡ് ബാങ്ക് ഇക്കണോമിക് റിവ്യൂ' എന്ന പ്രമുഖ അന്താരാഷ്ട്ര ജേണലിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച "Business Groups, Concentration and Market Power in India" എന്ന പഠന റിപ്പോർട്ട് ഇന്ത്യയിലെ കോർപ്പറേറ്റ് സമ്പത്ത് കേന്ദ്രീകരണത്തിന്റെ ഞെട്ടിക്കുന്ന വിവരങ്ങളാണ് പുറത്തുവിടുന്നത്. 2001 മുതൽ 2020 വരെയുള്ള രണ്ട് പതിറ്റാണ്ടുകളിലെ കമ്പനികളുടെ സാമ്പത്തിക ഡാറ്റകൾ സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിച്ചാണ് ഈ റിപ്പോർട്ട് തയ്യാറാക്കിയിരിക്കുന്നത്.
ഈ പഠനത്തിലെ പ്രധാന കണ്ടെത്തൽ പലപ്പോഴും മാധ്യമങ്ങൾ അതിശയോക്തിപരമായി നൽകാറുണ്ടെങ്കിലും, യഥാർത്ഥ വസ്തുത ഇതാണ്: ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ 25 ഫാമിലി ബിസിനസ് ഗ്രൂപ്പുകളുടെ വരുമാനത്തിന്റെ 60 ശതമാനത്തിലധികവും വെറും അഞ്ച് പ്രമുഖ വ്യവസായ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ് എന്നതാണ് ആ കണ്ടെത്തൽ. റിലയൻസ് (Reliance), അദാനി (Adani), ടാറ്റ (Tata), ബിർള (Birla), ഓം പ്രകാശ് ജിൻഡാൽ (Om Prakash Jindal) എന്നിവയാണ് രാജ്യത്തെ സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയെ വലിയ തോതിൽ സ്വാധീനിക്കുന്ന ആ അഞ്ച് ഗ്രൂപ്പുകൾ.
2020-ലെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം ഈ ടോപ്പ് 25 ഫാമിലി ബിസിനസ് ഗ്രൂപ്പുകളുടെ ആകെ വരുമാനം രാജ്യത്തിന്റെ ജി.ഡി.പിയുടെ 15 ശതമാനത്തിലധികം വരും. മൊത്തത്തിൽ നോക്കുമ്പോൾ വിപണിയിലെ കേന്ദ്രീകരണം മുൻകാലങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും (പ്രധാനമായും പൊതുമേഖലയുടെ ചുരുങ്ങൽ കാരണം), വലിയ ബിസിനസ് ഗ്രൂപ്പുകളുടെ സ്വാധീനവും അവർ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്ക് ഈടാക്കുന്ന ഉയർന്ന ലാഭവിഹിതവും (markups) വലിയ തോതിൽ തുടരുകയാണ്. ആഗോളതലത്തിൽ സാമ്പത്തിക നയങ്ങൾ നിരീക്ഷിക്കുന്ന ലോകബാങ്കിന്റെ ഔദ്യോഗിക ജേണലാണ് ഇത് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്നതിനാൽ ഈ പഠനം വളരെ വിശ്വസനീയമാണ്. ഉദാരവൽക്കരണ നയങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഇന്ത്യയിൽ വിപണി മത്സരം വർദ്ധിക്കുമെന്നാണ് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നതെങ്കിലും, യഥാർത്ഥത്തിൽ വലിയ ബിസിനസ് ഗ്രൂപ്പുകൾക്ക് സർക്കാരിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന പ്രത്യേക പിന്തുണയും നയപരമായ മുൻഗണനകളും വിപണിയിൽ തങ്ങളുടെ കുത്തക അനായാസം നിലനിർത്താൻ അവരെ സഹായിച്ചതായി റിപ്പോർട്ട് കൃത്യമായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.
സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ
ഇത്തരത്തിൽ സമ്പത്ത് ഏതാനും കോർപ്പറേറ്റുകളിലേക്ക് മാത്രം കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത് രാജ്യത്ത് വലിയ സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധികൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ട്:
അസമത്വത്തിന്റെ വളർച്ച: സാധാരണക്കാരുടെ വരുമാന വളർച്ച മുരടിക്കുമ്പോൾ കോർപ്പറേറ്റുകളുടെ ആസ്തി റോക്കറ്റ് വേഗത്തിലാണ് കുതിക്കുന്നത്. ഇത് സമൂഹത്തിൽ പണക്കാരും പാവപ്പെട്ടവരും തമ്മിലുള്ള സാമ്പത്തിക വിടവ് അതിഭീകരമാക്കുന്നു.
ചെറുകിട വ്യവസായങ്ങളുടെ തകർച്ച (MSME Crisis): വൻകിട കമ്പനികൾ എല്ലാ മേഖലകളിലേക്കും കടന്നുവരികയും വിപണി കൈയടക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, രാജ്യത്തെ ചെറുകിട-ഇടത്തരം സംരംഭങ്ങൾക്ക് അവരോട് മത്സരിച്ചു പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ കഴിയാതെ വരികയും അവ എന്നെന്നേക്കുമായി പൂട്ടേണ്ടി വരികയും ചെയ്യുന്നു.
തൊഴിലില്ലായ്മ: വലിയ കോർപ്പറേറ്റ് കമ്പനികൾ അത്യാധുനിക സാങ്കേതികവിദ്യകളും യന്ത്രങ്ങളും ഉപയോഗിക്കുന്നതിനാൽ അവരുടെ ഉൽപ്പാദനം ഗണ്യമായി വർദ്ധിക്കുന്നു. എന്നാൽ, ഇത് സാധാരണക്കാർക്ക് ആവശ്യമായ പുതിയ തൊഴിലവസരങ്ങൾ വിപണിയിൽ സൃഷ്ടിക്കുന്നില്ല. രാജ്യത്തെ സാമ്പത്തിക വളർച്ച എന്നത് 'തൊഴിലില്ലാത്ത വളർച്ച' (Jobless Growth) ആയി മാറുന്നു.
വിലക്കയറ്റവും കുത്തകയും: വിപണിയിൽ യഥാർത്ഥ മത്സരം ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ, വലിയ കമ്പനികൾക്ക് തങ്ങളുടെ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്കും സേവനങ്ങൾക്കും സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം ഉയർന്ന വില നിശ്ചയിക്കാൻ സാധിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ മുഴുവൻ ഭാരവും സാധാരണക്കാരായ ഉപഭോക്താക്കളുടെ പോക്കറ്റ് ചോർത്തുന്നു.
പ്രഭാത് പട്നായിക്കിന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങളും വേൾഡ് ഇനീക്വാലിറ്റി ലാബിന്റെ കണ്ടെത്തലുകളും
ഈ അതിഭീകരമായ സാമ്പത്തിക അസമത്വം പരിഹരിക്കുന്നതിനായി പ്രൊഫ. പ്രഭാത് പട്നായിക് വളരെ വ്യക്തവും പ്രായോഗികവുമായ ഒരു സാമ്പത്തിക മാതൃക മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നുണ്ട്. ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും സമ്പന്നരായ, മുകളിലെ 1% ആളുകൾക്ക് മേൽ 2% സ്വത്ത് നികുതി (Wealth Tax) ഏർപ്പെടുത്തുക എന്നതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രധാന നിർദ്ദേശം.
പ്രഭാത് പട്നായിക്കിന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ പ്രകാരം ടോപ്പ് 1% ആളുകളിൽ നിന്ന് 2% സ്വത്ത് നികുതി ചുമത്തിയാൽ ലഭിക്കുന്ന അധിക വരുമാനം ഏകദേശം 8 ലക്ഷം കോടി രൂപ ആയിരിക്കും. 2026-27 സാമ്പത്തിക വർഷത്തേക്കുള്ള ഇന്ത്യയുടെ കേന്ദ്ര ബഡ്ജറ്റ് തുകയായ 53.5 ലക്ഷം കോടിയുമായി ഇതിനെ താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ, മൊത്തം ബഡ്ജറ്റിന്റെ 14.96% വരും ഇത്. അതായത്, ഈ ഒരൊറ്റ നികുതി പരിഷ്കാരത്തിലൂടെ നിലവിലെ ഇന്ത്യയുടെ ആകെ ബഡ്ജറ്റിന്റെ 15 ശതമാനത്തോളം തുക സർക്കാരിന് അധികമായി കണ്ടെത്താൻ സാധിക്കും.
മറുവശത്ത്, വേൾഡ് ഇനീക്വാലിറ്റി ലാബിന്റെ (World Inequality Lab) പുതിയ പഠനപ്രകാരം, 10 കോടിക്ക് മുകളിൽ സ്വത്തുള്ള അതിസമ്പന്നർക്ക് (അതായത് ജനസംഖ്യയിലെ ഏറ്റവും മുകളിലുള്ള 0.04% ആളുകൾക്ക്) 2% വാർഷിക സ്വത്ത് നികുതിയും 33% പാരമ്പര്യ സ്വത്ത് നികുതിയും ഏർപ്പെടുത്തിയാൽ രാജ്യത്തിന്റെ ജി.ഡി.പിയുടെ 2.73% വരുമാനം സമാഹരിക്കാനാകും. 2025-26 ലെ ഇന്ത്യയുടെ ജി.ഡി.പി അടിസ്ഥാനമാക്കി നോക്കിയാൽ ഇത് ഏകദേശം 9.4 മുതൽ 9.5 ലക്ഷം കോടി രൂപ വരെ അധിക വരുമാനം സർക്കാരിന് നൽകും. (ഈ നികുതി വരുമാന കണക്കുകൾ നികുതി പിരിക്കുന്നതിലെ കാര്യക്ഷമതയും ആസ്തി വിലയിരുത്തലുകളിലെ കൃത്യതയും അനുസരിച്ച് മാറിയേക്കാം എന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്).
ഇന്ത്യ മുൻപ് എടുത്ത കടങ്ങളുടെ പലിശ അടയ്ക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം 14.04 ലക്ഷം കോടി രൂപയാണ് (ബഡ്ജറ്റിന്റെ 26%) ഈ വർഷത്തെ ബഡ്ജറ്റിൽ മാറ്റിവെച്ചിരിക്കുന്നത് എന്നോർക്കുമ്പോഴാണ് ലക്ഷക്കണക്കിന് കോടി രൂപ അധികമായി ലഭിക്കുന്ന ഈ നികുതി നിർദ്ദേശങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ മൂല്യം മനസ്സിലാകുക. ഈ പണം കൃത്യമായി വിനിയോഗിച്ചാൽ ദീർഘകാല അടിസ്ഥാനത്തിൽ നോക്കുമ്പോൾ ഒരു പരിധിവരെ വലിയ തോതിൽ കടമെടുക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്യാം.
ജനങ്ങളുടെ അഞ്ച് അടിസ്ഥാന അവകാശങ്ങളും സാമ്പത്തിക ബാധ്യതയും
ഈ നികുതികളിലൂടെ സമാഹരിക്കുന്ന തുക ഉപയോഗിച്ച് ക്രിയാത്മകമായി ഇടപെട്ടാൽ രാജ്യത്തെ മുഴുവൻ പൗരന്മാർക്കും താഴെ പറയുന്ന ഭരണഘടനാപരമായ അഞ്ച് അടിസ്ഥാന അവകാശങ്ങൾ ഉറപ്പാക്കാൻ സാധിക്കുമെന്ന് പ്രഭാത് പട്നായിക്കും മറ്റ് സാമ്പത്തിക വിദഗ്ദ്ധരും സമർത്ഥിക്കുന്നു:
● എല്ലാവർക്കും ഭക്ഷണം
● പൂർണ്ണമായ തൊഴിൽ അവകാശം
● ഡിഗ്രി വരെ സൗജന്യ വിദ്യാഭ്യാസം
● പൂർണ്ണമായ സൗജന്യ ആരോഗ്യ സംരക്ഷണം
● മുതിർന്ന പൗരന്മാർക്ക് പെൻഷൻ
പ്രഭാത് പട്നായിക്കിന്റെ വിലയിരുത്തൽ പ്രകാരം ഈ അഞ്ച് പദ്ധതികളും പൂർണ്ണമായി രാജ്യത്ത് നടപ്പിലാക്കാൻ ഇന്ത്യയുടെ ജി.ഡി.പിയുടെ 10% മുതൽ 11% വരെ (ഏകദേശം 30 മുതൽ 35 ലക്ഷം കോടി രൂപ) ആവശ്യമായി വരും. ഇതിൽ വലിയൊരു ഭാഗം സ്വത്ത് നികുതിയിലൂടെയും പാരമ്പര്യ സ്വത്ത് നികുതിയിലൂടെയും കണ്ടെത്താം. ബാക്കി വരുന്ന തുക നിലവിലെ ജി.എസ്.ടി (GST), കോർപ്പറേറ്റ് നികുതി സംവിധാനങ്ങൾ എന്നിവ കാര്യക്ഷമമാക്കുന്നതിലൂടെ അനായാസം സമാഹരിക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ.
വെല്ലുവിളികളും പ്രതിരോധ മാർഗ്ഗങ്ങളും (മൂലധന ചോർച്ച തടയാൻ)
ഈ നികുതി നിർദ്ദേശങ്ങൾ പ്രായോഗികമായി നടപ്പിലാക്കുമ്പോൾ ഉയർന്നുവരുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ആശങ്ക 'ക്യാപിറ്റൽ ഫ്ലൈറ്റ്' (Capital Flight) അഥവാ അതിസമ്പന്നർ വിദേശത്തേക്ക് പണവും ബിസിനസ്സും കടത്തും എന്നതാണ്. എന്നാൽ സർക്കാരിന് കൃത്യമായ സാമ്പത്തിക-നിയമ നടപടികളിലൂടെ ഇത് തടയാൻ സാധിക്കും:
● എക്സിറ്റ് ടാക്സ്: അതിസമ്പന്നർ പൗരത്വം ഉപേക്ഷിക്കുകയോ ബിസിനസ്സ് പൂർണ്ണമായി വിദേശത്തേക്ക് മാറ്റുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ അവരുടെ ആകെ സ്വത്തിന്മേൽ വലിയൊരു തുക എക്സിറ്റ് ടാക്സായി ഈടാക്കാം. അമേരിക്ക ഉൾപ്പെടെയുള്ള പല വികസിത രാജ്യങ്ങളും ഈ രീതി പിൻതുടരുന്നുണ്ട്.
● മൂലധന നിയന്ത്രണങ്ങൾ: ബാങ്കുകളിലേക്കോ വിദേശ ഓഹരികളിലേക്കോ നിക്ഷേപം മാറ്റുന്നതിന് കൃത്യമായ പരിധി നിശ്ചയിക്കുകയും, പരിധി കടന്നാൽ ഉയർന്ന ട്രാൻസ്ഫർ ടാക്സ് ഈടാക്കുകയും ചെയ്യുക.
● പൗരത്വ അധിഷ്ഠിത നികുതി: ലോകത്ത് എവിടെ താമസിച്ചാലും ഇന്ത്യൻ പൗരരായിരിക്കുന്ന കാലത്തോളം നികുതി അടയ്ക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥനാണെന്ന നിയമം (Citizenship-based Taxation) അമേരിക്കൻ മാതൃകയിൽ കൊണ്ടുവരിക.
● ഇരട്ട നികുതി ഒഴിവാക്കൽ കരാറുകൾ (DTAA): ടാക്സ് ഹെവനുകളുമായി ഇന്ത്യ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുള്ള കരാറുകൾ പുതുക്കുകയും കൂടുതൽ കർശനമാക്കുകയും ചെയ്യുക.
(വ്യക്തികൾക്കും വൻകിട കമ്പനികൾക്കും വളരെ ഉയർന്ന നികുതി ഇളവുകൾ നൽകുന്ന രാജ്യങ്ങളെയാണ് ടാക്സ് ഹെവൻ (Tax Haven) എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഇവിടെ രഹസ്യസ്വഭാവമുള്ള ബാങ്കിംഗ് സംവിധാനങ്ങളും ലളിതമായ നിയമങ്ങളും ഉള്ളതിനാൽ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ധനികർ തങ്ങളുടെ പണം ഈ രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് മാറ്റുന്നു)
● നിക്ഷേപ സൗഹൃദ അന്തരീക്ഷം: ഈ നികുതിപ്പണം രാജ്യത്തെ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ മെച്ചപ്പെടുത്താൻ കൂടി ഉപയോഗിച്ചാൽ വിപണി കൂടുതൽ സുരക്ഷിതമാവുകയും ബിസിനസ്സുകൾ സ്വയം ഇവിടെ തുടരാൻ താല്പര്യപ്പെടുകയും ചെയ്യും.
അതിസമ്പന്നർക്ക് ഇതുവഴിയുള്ള വലിയ നേട്ടങ്ങൾ
ആദ്യനോട്ടത്തിൽ ഇതൊരു നഷ്ടമായി തോന്നാമെങ്കിലും, ഈ നികുതി യഥാർത്ഥത്തിൽ അതിസമ്പന്നരുടെ ബിസിനസ്സുകൾക്ക് ഭാവിയിൽ വലിയ ലാഭമാണ് ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുക്കുന്നത്:
● വിപണിയുടെ വികാസം: നികുതിപ്പണം ഉപയോഗിച്ച് പാവപ്പെട്ടവർക്ക് ഭക്ഷണവും വിദ്യാഭ്യാസവും നൽകുമ്പോൾ അവരുടെ കയ്യിൽ മറ്റ് ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പണം മിച്ചം വരും. ഇത് വിപണിയുടെ വലിപ്പവും ശേഷിയും (Purchasing Power) 10 മടങ്ങ് വർദ്ധിപ്പിക്കും. കോർപ്പറേറ്റുകളുടെ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്ക് ഡിമാൻഡ് കൂടുകയും വിൽപന ഇരട്ടിയാകുകയും ചെയ്യും.
● വൈദഗ്ധ്യമുള്ള തൊഴിലാളി സേന: സർക്കാർ നൽകുന്ന മികച്ച വിദ്യാഭ്യാസവും ആരോഗ്യ പരിരക്ഷയും വഴി ഉൽപ്പാദനക്ഷമതയുള്ള ഒരു തൊഴിലാളി സമൂഹം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു. കമ്പനികൾക്ക് തങ്ങളുടെ ജീവനക്കാരുടെ ഇൻഷുറൻസ്, ട്രെയിനിംഗ് ചിലവുകൾ എന്നിവ പൂർണ്ണമായും ലാഭിക്കാൻ ഇതിലൂടെ സാധിക്കും.
● അടിസ്ഥാന സൗകര്യ വികസനം: പ്രാദേശിക സമ്പദ്വ്യവസ്ഥ ശക്ത്തിപ്പെടുന്നതനുസരിച്ച് രാജ്യത്തിന്റെ സമ്പദ്ഘടന കൂടുതൽ ശക്തമാവുകയും അതുവഴി നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്ന കൂടുതൽ എക്സ്പ്രസ് വേകളും അതിവേഗ റെയിൽപ്പാതകളും കമ്പനികളുടെ ലോജിസ്റ്റിക്സ് ചിലവുകൾ (Logistics Cost) പകുതിയായി കുറയ്ക്കും.
● ബിസിനസ്സ് സുരക്ഷ: ദാരിദ്ര്യവും അസമത്വവും ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ രാജ്യത്ത് കലാപങ്ങളില്ലാത്ത സമാധാന അന്തരീക്ഷം നിലനിൽക്കും. ഈ സുരക്ഷ അവരുടെ ബിസിനസ്സിന് ഏറ്റവും വലിയ ഇൻഷുറൻസാണ്. മാത്രമല്ല, ഇത്തരമൊരു സംവിധാനം ESG മാനദണ്ഡങ്ങൾ പാലിക്കുന്നതിനാൽ കമ്പനികൾക്ക് ആഗോള ബ്രാൻഡ് മൂല്യവും ബഹുമാനവും ലഭിക്കും.
കോർപ്പറേറ്റുകളുടെ എതിർപ്പുകളും സർക്കാരിന്റെ നിലപാടും
ഈ നികുതി ചർച്ചകൾ ഉയർന്നപ്പോൾ രാജ്യത്തെ വൻകിട വ്യവസായികളും ടാറ്റ, ബിർള, അംബാനി തുടങ്ങിയ വലിയ കുടുംബ ബിസിനസ്സ് ഗ്രൂപ്പുകളും ശക്തമായ എതിർപ്പാണ് പ്രകടിപ്പിച്ചത്. ഇത് കഠിനാധ്വാനത്തെ ശിക്ഷിക്കലാണ്, പുതിയ നിക്ഷേപങ്ങളെ ബാധിക്കും, കുടുംബ ബിസിനസ്സുകൾക്ക് തങ്ങളുടെ കമ്പനികളുടെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടും, ഇത് ഇരട്ട നികുതിയാണ് (Double Taxation) തുടങ്ങിയവയായിരുന്നു കോർപ്പറേറ്റുകളുടെ പ്രധാന വാദങ്ങൾ.
ഇന്ത്യയുടെ മുഖ്യ സാമ്പത്തിക ഉപദേശകൻ വി. അനന്ത നാഗേശ്വരൻ, ധനമന്ത്രി നിർമ്മല സീതാരാമൻ, പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദി തുടങ്ങിയവരും ഈ നികുതി നിർദ്ദേശങ്ങളെ ശക്തമായി എതിർത്തിരുന്നു. ഇത്തരം ഉയർന്ന നികുതികൾ അതിസമ്പന്നരെ രാജ്യത്തിന് പുറത്തേക്ക് പണം കടത്താൻ പ്രേരിപ്പിക്കുമെന്നും മധ്യവർഗ്ഗത്തെ ബാധിക്കുമെന്നും സാമ്പത്തിക വളർച്ചയെ പിന്നോട്ടടിക്കുമെന്നും അവർ വാദിച്ചു. ലോകത്തെ വികസിത രാജ്യങ്ങളിലെ കോടീശ്വരർ (Patriotic Millionaires) ഉയർന്ന നികുതി സ്വയം ആവശ്യപ്പെടുമ്പോഴാണ് ഇന്ത്യയിൽ ഈ എതിർപ്പ് എന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്.
എതിർപ്പിനോടുള്ള സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ മറുപടി
സർക്കാരിന്റെയും കോർപ്പറേറ്റുകളുടെയും ഈ എതിർപ്പുകൾക്ക് വേൾഡ് ഇനീക്വാലിറ്റി ലാബും പ്രഭാത് പട്നായിക്കും നൽകുന്ന മറുപടികൾ വ്യക്തമാണ്:
● ജനാധിപത്യം അപകടത്തിൽ: ഇന്ത്യയിലെ നിലവിലുള്ള സാമ്പത്തിക അസമത്വം 1922-ലെ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തേക്കാൾ ഭീകരമാണ്. ഇന്ന് ഏറ്റവും മുകളിലുള്ള 1% അതിസമ്പന്നർ രാജ്യത്തിന്റെ ആകെ വരുമാനത്തിന്റെ 22.6 ശതമാനവും സ്വത്തിന്റെ 40.1 ശതമാനവും കൈവശം വെച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ കുത്തക നിയന്ത്രിച്ചില്ലെങ്കിൽ രാജ്യത്തെ ജനാധിപത്യം തന്നെ അട്ടിമറിക്കപ്പെടും.
● കോടീശ്വരരുടെ പലായനം വെറുമൊരു ഭീഷണി മാത്രം: 140 കോടി ജനങ്ങളുള്ള ഇന്ത്യ പോലൊരു കൂറ്റൻ വിപണി ഉപേക്ഷിച്ച് പോകാൻ ഒരു കോർപ്പറേറ്റിനും കഴിയില്ല. ശക്തമായ നികുതിയുണ്ടായിട്ടും ചൈനയിൽ നിന്ന് കമ്പനികൾ വിട്ടുപോയിട്ടില്ല.
● ഇരട്ട നികുതി വാദം പൊള്ളയാണ്: ഇന്ത്യയിലെ മൊത്തം ജി.എസ്.ടി വരുമാനത്തിന്റെ 64 ശതമാനവും വരുന്നത് ജനസംഖ്യയിലെ ഏറ്റവും താഴെത്തട്ടിലുള്ള 50% സാധാരണക്കാരിൽ നിന്നാണ്. എന്നാൽ ഏറ്റവും മുകളിലുള്ള 10% ശതകോടീശ്വരന്മാർ വെറും 3-4% ജി.എസ്.ടി മാത്രമാണ് നൽകുന്നത്. സാധാരണക്കാരനെ പിഴിയുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ അനീതി. കോർപ്പറേറ്റ് നികുതി ലാഭത്തിന്മേലുള്ളതാണ്, എന്നാൽ സ്വത്ത് നികുതി എന്നത് വ്യക്തികൾ കേന്ദ്രീകരിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്ന ആസ്തിക്ക് മേൽ ചുമത്തുന്നതാണ്.
● നികുതിയിളവ് നിക്ഷേപമായി മാറിയില്ല: 2019-ൽ കേന്ദ്ര സർക്കാർ കോർപ്പറേറ്റ് നികുതികൾ വെട്ടിക്കുറച്ചിട്ടും അത് പുതിയ നിക്ഷേപങ്ങൾക്ക് വഴിതെളിച്ചില്ല. മറിച്ച് തങ്ങളുടെ ഓഹരികൾ തിരിച്ചുവാങ്ങാൻ (Share buyback) മാത്രമാണ് കോർപ്പറേറ്റുകൾ ആ പണം ഉപയോഗിച്ചത്. പണം ഒളിച്ചുവെക്കുന്നത് വിപണിയെ തകർക്കും.
മധ്യവർഗ്ഗത്തിനും കാർഷിക-ഗ്രാമീണ മേഖലയ്ക്കും ലഭിക്കുന്ന ഗുണങ്ങൾ
സർക്കാർ അവകാശപ്പെടുന്നതുപോലെ ഈ നികുതി ഒരിക്കലും മധ്യവർഗ്ഗത്തെ (Middle Class) ദോഷകരമായി ബാധിക്കില്ല. ഈ നികുതി ലക്ഷ്യമിടുന്നത് 10 കോടിക്ക് മുകളിൽ അറ്റാസ്തിയുള്ള ഏറ്റവും മുകളിലെ 1% അതിസമ്പന്നരെ മാത്രമാണ്. മറിച്ച്, മധ്യവർഗ്ഗത്തിന്റെ ഭീമമായ ആരോഗ്യ-വിദ്യാഭ്യാസ ചിലവുകൾ സർക്കാർ ഏറ്റെടുക്കുന്നതോടെ അവരുടെ ബാങ്ക് സമ്പാദ്യം വർദ്ധിക്കും. വിപണിയിൽ ജനങ്ങളുടെ ക്രയശേഷി കൂടുമ്പോൾ ഐ.ടി പ്രൊഫഷണലുകൾക്കും സ്റ്റാർട്ടപ്പുകൾക്കും പുതിയ ബിസിനസ്സ് സാധ്യതകൾ തുറന്നുകിട്ടും. ഓഹരി വിപണിയിലോ റിയൽ എസ്റ്റേറ്റിലോ ഉണ്ടാകാവുന്ന ചെറിയ ചലനങ്ങൾ മാത്രമാണ് ഒരേയൊരു വെല്ലുവിളി.
ഇതുകൂടാതെ, ഇങ്ങനെ ലഭ്യമാവുന്ന അധികവരുമാനത്തെ കാര്യക്ഷമമായി ഉപയോഗിച്ചാൽ ഇന്ത്യയുടെ പ്രാദേശിക സമ്പദ്വ്യവസ്ഥ ശക്തിപ്പെടുകയും മനുഷ്യരുടെ വാങ്ങൽ ശേഷി കൂടുകയും ചെയ്യും. ഇത് ലഭിക്കുന്ന നികുതിയും, രാജ്യത്തെ പണത്തിന്റെ വിനിമയത്തിലും ഉണ്ടാക്കുന്ന മാറ്റങ്ങൾ സാമ്പത്തിക രംഗത്തെ കൂടുതൽ ശക്തമാക്കുകയും കാർഷിക-ഗ്രാമീണ മേഖലയിലും സമാനതകളില്ലാത്ത മാറ്റങ്ങൾ കൊണ്ടുവരാൻ രാജ്യത്തിന് ശേഷി നൽകുകയും ചെയ്യും.
● കർഷകർക്ക് വരുമാന സുരക്ഷിതത്വം: കാർഷിക ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്ക് മികച്ച തറവില (MSP) നൽകുവാൻ സാധിക്കുകയും കടക്കെണിയിൽ നിന്ന് കർഷകരെ രക്ഷിക്കാനും കഴിയും.
● തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതിയുടെ ഉണർവ്: ഗ്രാമീണ തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതിയുടെ പ്രവൃത്തിദിനങ്ങൾ വർഷത്തിൽ 150-200 ആയി ഉയർത്താനും വേതനം ഗണ്യമായി വർദ്ധിപ്പിക്കാനും സാധിക്കും.
● കാർഷിക അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ: മികച്ച ജലസേചന സൗകര്യങ്ങളും എല്ലാ ഗ്രാമങ്ങളിലും സൗജന്യ കോൾഡ് സ്റ്റോറേജുകളും (Cold Storages) കൊണ്ടുവരുവാൻ സാധിക്കുകയും അതുവഴി കർഷകരുടെ നഷ്ടം പൂർണ്ണമായി ഒഴിവാക്കുവാൻ സാധിക്കും.
● ഗ്രാമീണ വിപണി സജീവമാകും: പണം ഗ്രാമങ്ങളിലെ പാവപ്പെട്ട കർഷകരിലേക്കും തൊഴിലാളികളിലേക്കും എത്തുമ്പോൾ ഇന്ത്യയിലെ ആഭ്യന്തരവിപണി ഒന്നാകെ സജീവമാകും.
ചുരുക്കത്തിൽ, അതിസമ്പന്നർക്ക് മേൽ നികുതി ചുമത്തുന്നത് അവരുടെ കഠിനാധ്വാനത്തിനുള്ള ശിക്ഷയല്ല, മറിച്ച് അവർ ബിസിനസ്സ് നടത്തുന്ന സമൂഹത്തോടുള്ള അവരുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. സ്കാൻഡിനേവിയൻ രാജ്യങ്ങളായ നോർവേ, സ്വീഡൻ, ഡെന്മാർക്ക് തുടങ്ങിയവ വിജയകരമായി നടപ്പിലാക്കിയിട്ടുള്ള ഉയർന്ന നികുതി-ഉയർന്ന സാമൂഹിക സുരക്ഷാ മാതൃക (Nordic Model) ഇന്ത്യയിലും പൂർണ്ണമായും പ്രായോഗികമാണ്. "ഒരു ചെറിയ തടാകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ചീങ്കണ്ണിയാകുന്നതിനേക്കാൾ ലാഭകരം, സ്രാവുകളും വലിയ മത്സ്യങ്ങളും വസിക്കുന്ന വലിയൊരു സമുദ്രത്തിലെ രാജാവാകുന്നതാണ്" എന്ന സാമ്പത്തിക സത്യം വ്യവസായികൾ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. അതിസമ്പന്നർ നൽകുന്ന ഈ ചെറിയ നികുതി വിഹിതം ഇന്ത്യയെ സാമ്പത്തിക അസമത്വത്തിന്റെ പടുകുഴിയിൽ നിന്ന് ഒരുപരിധിവരെ കരകയറ്റുകയും, രാജ്യത്തെ കോടിക്കണക്കിന് സാധാരണക്കാർക്ക് അന്തസ്സോടെ ജീവിക്കാനുള്ള സാഹചര്യം ഒരുക്കുകയും ചെയ്യും. പ്രഭാത് പട്നായിക്കും വേൾഡ് ഇനീക്വാലിറ്റി ലാബും മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന ഈ വിപ്ലവകരമായ മാറ്റങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കാൻ രാജ്യത്തിന് ആവശ്യമായത് സർക്കാരിന്റെ ശക്തമായ രാഷ്ട്രീയ ഇച്ഛാശക്തി മാത്രമാണ്.
റഫറൻസുകൾ
1. വേൾഡ് ബാങ്ക് ഇക്കണോമിക് റിവ്യൂ പഠനം:
● The Hindu: [Top five big family businesses hold over 60% of income]
● The Wire: [India's Big Five Family Businesses Hold Over 60% of Income]
(https://m.thewire.in/article/business/indias-big-five-family-businesses-hold-over-60-of-income-study)
2. ഇന്ത്യയുടെ സാമ്പത്തിക വളർച്ച (IMF/World Bank):
● World Bank Press Release: [India remains among the fastest growing economies]
3. പ്രഭാത് പട്നായിക്കിന്റെ സാമ്പത്തിക നിർദ്ദേശങ്ങളും അഭിമുഖങ്ങളും:
● Frontline: [Prabhat Patnaik on Indian economy, monopoly, and crony capitalism]
● The Hindu: [Economist flags widening inequality, calls for wealth tax]
● LA Progressive: [Tax the Wealth]
(https://www.laprogressive.com/foreign-policy/tax-the-wealth)
4. വേൾഡ് ഇനീക്വാലിറ്റി ലാബ് പഠനം:
● WID.world: [Proposals for a wealth tax package to tackle extreme inequalities in India]
● Economic Times: [Study suggests India should impose wealth tax on the ultra-rich]
5. യൂണിയൻ ബഡ്ജറ്റ് ഡാറ്റ (PRS India):
● [Union Budget Analysis 2026-27 (PDF)]
(https://prsindia.org/files/budget/budget_parliament/2026/Union_Budget_Analysis-2026-27.pdf)
● [Union Budget Analysis 2025-26]
(https://prsindia.org/budgets/parliament/union-budget-2025-26-analysis)
6. സ്വത്ത് നികുതിയെക്കുറിച്ചുള്ള മറ്റ് നിരീക്ഷണങ്ങളും സർക്കാർ നിലപാടുകളും:
● The Hindu Op-ed: [Should the wealth tax be reinstated in India?]
● Reuters: [Inheritance tax cannot remove inequality, PM Modi says]
● Drishti IAS: [Understanding Inheritance Tax Implications]