കേന്ദ്ര സർക്കാർ അടുത്തിടെ ബെംഗളൂരു ആസ്ഥാനമായ സർവം എഐ-യിൽ 2,000 കോടി രൂപ നിക്ഷേപിച്ചു. ഇത് ഇന്ത്യ എഐ മിഷന്റെ ഭാഗമായി നടത്തിയ ഒരു തന്ത്രപ്രധാന തീരുമാനമാണ്. സർവം ഇന്ത്യൻ ഭാഷകൾക്ക് വേണ്ടി പ്രത്യേകം പരിശീലിപ്പിച്ച ഭാഷാ മാതൃകകൾ നിർമ്മിക്കുന്ന ഒരു സ്വകാര്യ സ്ഥാപനമാണ്. ഈ നിക്ഷേപം ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ ദേശീയ പ്രസക്തിയുള്ളതാണ്. എന്നാൽ ഇതിന്റെ ഘടന, ന്യായം, ഇവ ഏറെ ചർച്ച ആവശ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്.
ഇന്ത്യ AI മിഷൻ:
അടിസ്ഥാന വസ്തുതകൾ
ഇന്ത്യ എഐ മിഷന് കേന്ദ്ര ബജറ്റ് 2024-25 10,371.92 കോടി രൂപ അഞ്ച് വർഷത്തേക്ക് അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈ തുക ഉപയോഗിച്ച് 38,000-ൽ അധികം ജിപിയുടെ ഉപകരണങ്ങൾ വാങ്ങി സ്വകാര്യ കമ്പനികൾക്ക് ഒരു മണിക്കൂറിന് 65 രൂപ നിരക്കിൽ ലഭ്യമാക്കുന്നു. അന്താരാഷ്ട്ര വിപണിയിൽ ഇതേ ഉപകരണ ശേഷിക്ക് ഒരു മണിക്കൂറിന് 250 മുതൽ 420 രൂപ വരെ ഈടാക്കും. ഈ വ്യത്യാസം, അതായത് ഒരു ജിപിയു മണിക്കൂറിന് ഏകദേശം 185 മുതൽ 355 രൂപ വരെ, പൊതുഖജനാവ് നൽകുന്ന ഒരു പ്രത്യക്ഷ ഇളവാണ്. സർവം ഈ ഇളവ് ഉപയോഗിക്കുന്നതോടൊപ്പം 2,000 കോടി രൂപ നേരിട്ടും സ്വീകരിക്കുന്നു.
ഇവിടെ ഒരു ഘടനാപരമായ പ്രശ്നമുണ്ട്. ഈ ഉൽപ്പന്നം വ്യാവസായിക വിജയം നേടിയാൽ ലാഭം സർവം-ന്റെ ഓഹരിദാതാക്കൾക്ക് പോകും. ഉൽപ്പന്നം പരാജയപ്പെട്ടാൽ നഷ്ടം പൊതുഖജനാവ് വഹിക്കും. ഒരേ ഇടപാടിൽ അപകടസാധ്യതയും പ്രയോജനവും ഒരേ കക്ഷിക്ക് ലഭിക്കേണ്ടതാണ്. ഇവിടെ അത് ഭിന്നിക്കപ്പെടുന്നു. പാർലമെന്റിൽ യാതൊരുവിധ ചർച്ചകൾക്കും വിധേയമാക്കാതെ സർക്കാർ പുറത്തിറക്കിയ ഒരു ഉത്തരവ് മാത്രമാണ് ഇന്ത്യാ എഐ മിഷൻ. ഏതൊക്കെ മാനദണ്ഡങ്ങൾ മുൻനിർത്തിയാണ് കമ്പനികൾക്ക് ഇളവുകൾ അനുവദിക്കുന്നത് എന്നതിന് പൊതുസമൂഹത്തിന് മുന്നിൽ ഉത്തരമില്ല. ‘സർവം’ കമ്പനിയുടെ വിഷയത്തിലും ഈ ചോദ്യം അവശേഷിക്കുന്നു.
പ്രാദേശിക ഭാഷാ മോഡലുകളുടെ ആവശ്യകത
ഇവിടെ ഒരു ന്യായമായ ചോദ്യം ഉണ്ട്. ഇത്തരം നിക്ഷേപം ആവശ്യമാണോ? ഇന്ത്യൻ ഭാഷകൾക്കായി, പ്രത്യേകിച്ച് തമിഴ്, തെലുങ്ക്, ഹിന്ദി, മലയാളം തുടങ്ങിയ ഭാഷകൾക്കായി, നിലവിൽ ലഭ്യമായ അന്താരാഷ്ട്ര ഭാഷാ മോഡലുകൾ ഒരു ഘട്ടത്തിൽ ഈ ഭാഷകളിൽ ഫലപ്രദമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ല. ഒരു ഉദാഹരണം, ആരോഗ്യ പദ്ധതിയുടെ ഗുണഭോക്തൃ ഡാറ്റ ഒരു ഭരണ ചാറ്റ്ബോട്ട് ഉപയോഗിച്ച് ഗ്രാമതലത്തിൽ ലഭ്യമാക്കണമെങ്കിൽ, ആ ബോട്ടിന് ഗ്രാമ്യ മലയാളം, ബോഡോ, ഡോഗ്രി തുടങ്ങിയ ഭാഷകൾ കൃത്യമായി കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ ആകണം. ജിപിടി-4 അല്ലെങ്കിൽ ഗൂഗിൾ ജെമിനി ഇത്തരം ഭാഷകളിൽ ഇനിയും ഗുണമേന്മ കുറവുള്ള ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നു.
പക്ഷേ, ഈ ആവശ്യം നേടിയെടുക്കാൻ ഒരു സ്വകാര്യ കമ്പനിക്ക് 2,000 കോടി രൂപ നൽകേണ്ടതുണ്ടോ? ഇതേ ഉദ്ദേശ്യം നിറവേറ്റാൻ ഒരു പൊതു ഗവേഷണ സ്ഥാപനത്തിന് ആ ചുമതല ഏൽപ്പിക്കാമായിരുന്നു. ഇന്ത്യൻ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ടെക്നോളജി, ഇൻഡ്യൻ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് സയൻസ് ഇവ ഇതിനകം ഭാഷാ ഗവേഷണം നടത്തുന്ന സ്ഥാപനങ്ങളാണ്. ഫ്രാൻസ് ഈ വഴിയാണ് തിരഞ്ഞെടുത്തത്. ഓപ്പൺ സോഴ്സ് ഭാഷാ മോഡലുകൾ (മിസ്ട്രൽ) വികസിപ്പിച്ചെടുക്കാൻ ഫ്രഞ്ച് സർക്കാർ ഒരു സംവിധാനം ഒരുക്കുകയും, അത് ഓപ്പൺ ലൈസൻസായി ലഭ്യമാക്കുകയും ചെയ്തു. ഇന്ന് ഒന്നിലധികം ഫ്രഞ്ച് കമ്പനികൾ ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഏതെങ്കിലും ഒരൊറ്റ കമ്പനിക്ക് മാത്രമായി ‘ഫസ്റ്റ് മൂവർ അഡ്വാന്റേജ്’ സ്വന്തമാക്കാൻ ഇവിടെ സാധിക്കുന്നില്ല.
ഭരണഘടനാ ബാധ്യതയും ട്രസ്റ്റി ഉത്തരവാദിത്തവും
1997-ൽ എം.സി. മേത്ത കേസിൽ സുപ്രീം കോടതി ഒരു നിർണ്ണായക തത്വം വ്യക്തമാക്കി. ഭരണകൂടം ജനങ്ങളുടെ ട്രസ്റ്റി ആണ്, ഒരു ഉടമ അല്ല. ഈ തത്വം ആദ്യം പ്രകൃതി വിഭവ ഭരണത്തിന് ബാധകമാക്കി. പിന്നീട് 2G സ്പെക്ട്രം കേസിൽ ഇത് പൊതു ഖജനാവ് ഉൾപ്പെടെ വ്യാപിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഇന്ത്യ എ.ഐ മിഷനിൽ ഒരു സ്വകാര്യ കമ്പനിക്ക് വൻ ഇളവ് നൽകുന്ന ഘട്ടത്തിൽ ഈ ട്രസ്റ്റി ബാധ്യത ലംഘിക്കപ്പെടുകയാണോ എന്ന ചോദ്യം ഇനിയും നിയമ ചർച്ചക്ക് ഉത്തരം ആകാത്ത ഒന്നാണ്.
ഒരു ഉദാഹരണം, ജീവൻ ഇൻഷ്വറൻസ് കോർപ്പറേഷൻ ഫണ്ടുകൾ ഉപയോഗിച്ച് ഒരു ഓഹരി ഗ്രൂപ്പിൽ നിക്ഷേപം നടത്തി, ആ ഗ്രൂപ്പ് ഇടിഞ്ഞ ഘട്ടത്തിൽ നഷ്ടം ഒന്നര കോടിയിൽ അധികം പോളിസി ഉടമകളെ ബാധിച്ചു. ഈ ഘടന ഇന്ത്യ എഐ മിഷനിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെടുകയാണ്. ഇളവ് ഉപയോഗിക്കാൻ സ്വകാര്യ കമ്പനി, ലാഭം ഉണ്ടെങ്കിൽ ആ കമ്പനി, നഷ്ടം ഉണ്ടെങ്കിൽ ഭരണകൂടം.
ബ്ലാക്ക് ബോക്സ് ഭരണവും ഉത്തരവാദിത്ത ശൂന്യതയും
ഇന്ത്യ എഐ മിഷൻ ഭൂഭരണം, ക്ഷേമ പദ്ധതി ഗുണഭോക്തൃ തിരഞ്ഞെടുക്കൽ, ആദായ നികുതി ഓഡിറ്റ് ത്വരണം ഇവ ഉൾപ്പെടെ ഭരണ കൃത്യങ്ങൾക്ക് ഉപകരണങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു. ഇത്തരം കൃത്യങ്ങൾ ഒരു ബ്ലാക്ക് ബോക്സ് സംവിധാനം ചെയ്യുന്ന ഘട്ടത്തിൽ ഒരു ഗ്രാമ്യ ഗുണഭോക്താവ് ക്ഷേമ പദ്ധതിയിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടാൽ ആ തീരുമാനം ആര് ചോദ്യം ചെയ്യും? ഏത് കോടതിക്ക് ആ ആൽഗോരിതം പരിശോധിക്കാൻ അധികാരമുണ്ട്? നിലവിൽ ആ ചോദ്യത്തിന് ഒരു നിയമ ഉത്തരവും ഇല്ല.
ഇന്ത്യയിൽ നിലവിൽ കൃത്രിമബുദ്ധിയെ മാത്രം നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഒരു സമഗ്ര നിയമചട്ടക്കൂട് നിലവിലില്ല. 2000-ലെ വിവര സാങ്കേതിക നിയമം പ്രധാനമായും ഇടനിലക്കാരുടെ ബാധ്യതയും ഡിജിറ്റൽ ഇടപാടുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിയമപ്രശ്നങ്ങളും കൈകാര്യം ചെയ്യാനാണ് രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടത്. അതേസമയം, 2023-ലെ ഡിജിറ്റൽ വ്യക്തിഗത വിവര സംരക്ഷണ നിയമം വ്യക്തിഗത ഡാറ്റയുടെ സ്വകാര്യതയും സംരക്ഷണവുമാണ് ലക്ഷ്യമിടുന്നത്. കൃത്രിമബുദ്ധിയുടെ വികസനം, വിനിയോഗം, ഉത്തരവാദിത്തം എന്നിവയെ സമഗ്രമായി നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനായി രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത നിയമമല്ല ഇവ രണ്ടും.
ഇതിനൊപ്പം, “ഭരണത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു സാങ്കേതിക ഉപകരണം സ്വകാര്യ കമ്പനി വികസിപ്പിക്കുകയും പ്രവർത്തിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഘട്ടത്തിൽ ഒരു ദശാബ്ദം കഴിഞ്ഞ് ആ ഉൽപ്പന്നം മാറ്റണമെന്ന് ഭരണകൂടം ആഗ്രഹിച്ചാൽ, ആ ഉൽപ്പന്നത്തിൽ ഉൾച്ചേർന്ന ഭരണ ഡേറ്റ, ഭൂ ഭരണ ഡേറ്റ, ജനസംഖ്യ ഡേറ്റ ഇവ ആ കമ്പനിയുടെ ഉടമസ്ഥതയിൽ ആകും. ആ ആശ്രിതത്വം ഒരു ദേശീയ സുരക്ഷാ ചോദ്യം കൂടിയാണ്.
ഗോൾഡ്മാൻ സാക്ക്സ് ഉൾപ്പെടെ ഒന്നിലധികം ധനകാര്യ ഗവേഷണ സ്ഥാപനങ്ങൾ 2024-ൽ ഒരു ഡേറ്റ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ലോകമൊട്ടാകെ കൃത്രിമബുദ്ധിക്കായി ഒരു വർഷം ഏകദേശം 200 ബില്ല്യൺ ഡോളർ ചെലവഴിക്കപ്പെടുന്നു. ഇതിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാകുന്ന ആദായം 12 ബില്ല്യൺ ഡോളർ മാത്രമാണ്. ഉപകരണ ആയുഷ്കാലം ഒരു വർഷം. ഈ കണക്കുകൾ ഇന്ത്യ എഐ മിഷൻ ഒരു ആഗോള “ബബ്ൾ” ഘട്ടത്തിൽ, ദ്രുതഗതിയിൽ, ചർച്ചകളൊന്നും കൂടാതെ, നടപ്പിലാകുന്നു എന്ന ആശങ്ക ഉണർത്തുന്നു.
ഒരു ബദൽ നയ മാതൃക
ഇന്ത്യ എഐ മിഷനിൽ നിന്ന് ഇളവ് ലഭിക്കുന്ന ഏത് കമ്പനിയും, ആ ഇളവിന്റെ ഭൂമി മൂല്യ ആനുപാതത്തിൽ ഓഹരി ഒരു ഗവൺമെൻറ് ഹോൾഡിംഗ് ട്രസ്റ്റിന് കൈമാറണം. ഉദാഹരണം, 185 രൂപ ഒരു ജിപിയു മണിക്കൂർ ഇളവ് ഒരു കമ്പനി ഉപഭോഗം ചെയ്താൽ ആ ഇളവിന്റെ ആകെ ഭൂമി തുകയ്ക്ക് ആനുപാതിക ഓഹരി ഭരണകൂട ട്രസ്റ്റ് കൈക്കലാക്കണം. ഈ ഓഹരിലാഭം ഭാഷ ഡിജിറ്റൈസേഷൻ, ഗ്രാമ്യ ആരോഗ്യ ഡേറ്റ ഗവേഷണം ഇവയ്ക്ക് ഉപയോഗിക്കണം. ചൈനയിൽ ‘ഗോൾഡൻ ഷെയർ’ സംവിധാനം ഈ ഘടന ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. ഫ്രാൻസ് സ്ട്രാറ്റജിക് ഉൽപ്പാദന മേഖലകളിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ഒരു ഭാഷ മോഡൽ നിർമ്മിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഡേറ്റ ഏത് ഉറവിടത്തിൽ നിന്നാണ് എന്ന ഒരു “ഡേറ്റ ലിനേജ് മാപ്പ്” പൊതുജനങ്ങൾക്ക് ലഭ്യമായിരിക്കണം. ഇത് ഉൽപ്പന്നത്തിൽ ഭരണകൂട ഡേറ്റ, ഇന്ത്യൻ ജനതയുടെ ഡേറ്റ, സ്വകാര്യ ഡേറ്റ ഇവ ഏത് അനുപാതത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് എന്ന് കൃത്യമാക്കും. ആ ഉൽപ്പന്നത്തിൽ ഇന്ത്യൻ ജനതയുടെ ഡേറ്റ ഉണ്ടെങ്കിൽ ആ ജനതക്ക് ആ ഉൽപ്പന്നത്തിൽ ഒരു ക്ലെയിം ഉണ്ടാകേണ്ടതുണ്ട്. ഇതൊരു നൂതന ആശയം ആകണമെന്നില്ല. ഇന്ത്യൻ പ്രകൃതി ഭൂവിഭവ ഖനനത്തിൽ ഈ ന്യായം ഇതിനകം ഒരു ഘട്ടത്തിൽ ഉയർന്നു വന്നിട്ടുണ്ട്.
ടെലികോം റെഗുലേറ്ററി അതോറിറ്റി ഓഫ് ഇന്ത്യ (ട്രായ്) മാതൃകയിൽ ഒരു സ്വതന്ത്ര ‘ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് റെഗുലേറ്ററി അതോറിറ്റി’ സ്ഥാപിക്കണം. ഭരണ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്ന എല്ലാ കൃത്രിമബുദ്ധി സംവിധാനങ്ങൾക്കും വിന്യാസത്തിന് മുമ്പ് ഈ അതോറിറ്റിയുടെ അനുമതിയും അനുരൂപതാ പരിശോധനയും നിർബന്ധമാക്കണം. പൊതുഭരണം, ഭൂഭരണം, ക്ഷേമപദ്ധതികൾ, നിയമപാലനം തുടങ്ങിയ ഉയർന്ന അപകടസാധ്യതയുള്ള മേഖലകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു കൃത്രിമബുദ്ധി സംവിധാനവും ഈ അതോറിറ്റിയുടെ അനുമതിയില്ലാതെ പ്രവർത്തനസജ്ജമാക്കാൻ പാടില്ല. നിയമപരമായ മാനദണ്ഡങ്ങൾ, സുതാര്യത, ഓഡിറ്റ്, ഉത്തരവാദിത്തം എന്നിവ ഉറപ്പാക്കുന്നതിനുള്ള നിയന്ത്രണ ചട്ടക്കൂട് രൂപപ്പെടുത്തുകയും മേൽനോട്ടം വഹിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് ഈ അതോറിറ്റിയായിരിക്കും. ഇത്തരമൊരു സ്ഥാപനം ഭരണഘടനാ ഭേദഗതിയില്ലാതെ പാർലമെന്റ് പാസാക്കുന്ന ഒരു സാധാരണ നിയമത്തിലൂടെ തന്നെ രൂപീകരിക്കാൻ കഴിയും.
യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ 2024-ൽ ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് ആക്ട് നടപ്പിലാക്കി. ആ നിയമചട്ടക്കൂട് പ്രകാരം പൊതുഭരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന നിരവധി കൃത്രിമബുദ്ധി സംവിധാനങ്ങൾ ‘ഉയർന്ന അപകടസാധ്യത’ വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. അത്തരം സംവിധാനങ്ങൾ വിപണിയിൽ വിന്യസിക്കുന്നതിന് മുമ്പും ഉപയോഗിക്കുന്ന കാലയളവിലും കർശനമായ അനുരൂപതാ വിലയിരുത്തലിനും, രേഖപ്പെടുത്തലിനും, സുതാര്യതാ മാനദണ്ഡങ്ങൾക്കും, നിരന്തര ഓഡിറ്റിനും വിധേയമാകണം. എന്നാൽ, ഇന്ത്യ ഇതിന് സമാനമായ സമഗ്രമായ നിയമചട്ടക്കൂട് ഇതുവരെ രൂപീകരിച്ചിട്ടില്ല.
അതോടൊപ്പം പൊതുഫണ്ട് ഉപയോഗിക്കുന്ന ഏത് കൃത്രിമബുദ്ധി ഉൽപ്പന്നത്തിന്റെ “ബേസ് മോഡൽ” ഒരു ഓപ്പൺ ലൈസൻസ് കീഴിൽ ലഭ്യമാകണം. ഉദ്ദേശം, ഒരു എഐ കമ്പനി ആ ഉൽപ്പന്നം ഉപയോഗിക്കുന്ന ഫസ്റ്റ് മൂവർ അഡ്വാന്റേജ് കുത്തകയാക്കരുത്. ബേസ് മോഡൽ ഓപ്പൺ ആണെങ്കിൽ ഒന്നിലധികം കമ്പനികൾ, ഗ്രാമ്യ ഭരണ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ, ആരോഗ്യ ഡിജിറ്റൈസേഷൻ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ എന്നിവ ഉണ്ടാക്കാൻ ഈ ബേസ് മോഡൽ ഉപയോഗിക്കാൻ ആകും.
സർവം നിക്ഷേപ ഉടമ്പടി ഇന്ന് ഒരു ക്ലോസ്ഡ് ലൈസൻസ് ഘടനയിലാണ് എന്ന് ലഭ്യമായ ഭരണ ഉത്തരവ് രേഖകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതായത്, ഇന്ത്യഎഐ മിഷന്റെ പൊതുഫണ്ട് ഉപയോഗിച്ച് വികസിപ്പിക്കുന്ന ഉൽപ്പന്നത്തിന്റെ ബൗദ്ധിക സ്വത്തവകാശവും തുടർനിയന്ത്രണവും സർവത്തിന്റെ കൈകളിലായിരിക്കും. ഈ സമീപനം ഒ.ഇ.സി.ഡി.യുടെ ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ്’ തത്വങ്ങൾ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്ന തുറന്ന തത്വം, ഉത്തരവാദിത്തം, പൊതുജന താൽപര്യ സംരക്ഷണം എന്നീ മാനദണ്ഡങ്ങളുമായി പൂർണമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നതല്ല. ഇന്ത്യ ഒ.ഇ.സി.ഡിയുടെ ഭാഗമല്ലെങ്കിലും, ഈ തത്വങ്ങൾ ഇന്ന് ആഗോളതലത്തിൽ ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള എഐ ഭരണത്തിന്റെ മാനദണ്ഡങ്ങളായി വ്യാപകമായി അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു. യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ള നിരവധി രാജ്യങ്ങളുടെയും അന്താരാഷ്ട്ര നയരേഖകളുടെയും അടിസ്ഥാനമായി ഇവ മാറിയിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ, പൊതുനിക്ഷേപം ഉപയോഗിച്ചുള്ള എഐ പദ്ധതികളെ വിലയിരുത്തുമ്പോൾ ഈ തത്വങ്ങൾ പ്രസക്തമായ ഒരു നയമാനദണ്ഡമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
മറ്റൊരു പ്രശ്നം ഇന്ത്യ എഐ മിഷൻ പ്രകാരം നൽകുന്ന ഇളവ് ഓഡിറ്റ് ചെയ്യാൻ കൺട്രോളർ ആൻഡ് ഓഡിറ്റർ ജനറലിന് ഇന്ന് ഒരു സാങ്കേതിക ഓഡിറ്റ് ചട്ടക്കൂട് ഇല്ല. ഒരു ജിപിയു ഇളവ് ഉൽപ്പന്ന ഗുണനിലവാരത്തിൽ ഫലം ഉണ്ടാക്കി എന്ന് കൺട്രോളർ ആൻഡ് ഓഡിറ്റർ ജനറൽ എങ്ങനെ ഉറപ്പ് വരുത്തും? ഒരു ടെക് ഓഡിറ്റ് ഡിവിഷൻ കൺട്രോളർ ആൻഡ് ഓഡിറ്റർ ജനറൽ-ന് കീഴിൽ സ്ഥാപിക്കണം. ഈ ഡിവിഷൻ കൃത്രിമബുദ്ധി ഉൽപ്പന്ന ഓഡിറ്റ്, ഇളവ് ഉൽപ്പന്ന ഫല ബന്ധം, ഒരു നിശ്ചിത കാലയളവിൽ ഓഡിറ്റ് റിപ്പോർട്ട് ഇവ നൽകണം. ഒരു നിയമം ഇല്ലാതെ ഈ ഡിവിഷൻ ഒരു ഉത്തരവിലൂടെ എളുപ്പം തന്നെ ഉണ്ടാക്കാൻ ആകും.
ഇതിനൊപ്പം മറ്റൊരു അടിസ്ഥാന ചോദ്യവും ഉയരുന്നു. ഇന്ത്യ എഐ മിഷൻ പ്രകാരമുള്ള ഇളവുകളും പൊതുനിക്ഷേപവും ഏത് മാനദണ്ഡങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് കമ്പനികൾക്ക് അനുവദിക്കുന്നത് എന്നത് പൊതുവായി വ്യക്തമല്ല. അപേക്ഷകൾ എങ്ങനെ വിലയിരുത്തുന്നു, ഏതെല്ലാം സാങ്കേതിക, സാമ്പത്തിക, പൊതുതാൽപര്യ മാനദണ്ഡങ്ങളാണ് സ്വീകരിക്കുന്നത്, അന്തിമ തീരുമാനമെടുക്കുന്നത് ആരാണ്, മത്സരിക്കുന്ന കമ്പനികൾക്ക് തുല്യ അവസരം ഉറപ്പാക്കുന്ന നടപടിക്രമം എന്താണ് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളിൽ ലഭ്യമായ പൊതുവിവരങ്ങൾ പരിമിതമാണ്. പൊതുപണം വിനിയോഗിക്കുന്ന പദ്ധതികളിൽ ഇത്തരമൊരു തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രക്രിയ സുതാര്യവും പരിശോധനയ്ക്ക് വിധേയവുമാകേണ്ടത് നല്ല ഭരണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ആവശ്യമാണ്.
ഇന്ത്യ എഐ മിഷൻ ഒരു ആവശ്യകതയാണെന്ന കാര്യത്തിൽ സംശയമില്ല. ഇന്ത്യൻ ഭാഷകൾക്ക്, ഭരണ ഡിജിറ്റൈസേഷന്, ഗ്രാമ്യ ഭൂഭരണ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്ക് ഒരു ഭാഷ മോഡൽ ആവശ്യമാണ്. ആ ആവശ്യം ശരിയാണ്. എന്നാൽ ആ ആവശ്യം നിറവേറ്റുന്ന ഘടന ഇന്ന് ഒരു ട്രസ്റ്റി ബാധ്യത ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല. ഓരോ ഇളവും ഓരോ നിക്ഷേപ ഉടമ്പടിയും ഒരേ ഒരു ചോദ്യത്തിന് ആദ്യം ഉത്തരം ആകണം: ഈ ഇടപാടിൽ ഭരണകൂടം ഒരു ട്രസ്റ്റി ആയി പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടോ? ആ ചോദ്യം ഒരു നിയമമാകുന്ന ദിവസം ഇന്ത്യ എഐ മിഷൻ കുറച്ചൊക്കെ ഉത്തരവാദിത്തബദ്ധമാകും.