ആ വിദ്യാർത്ഥികളെവിടെ?
രേഖകളിൽ മാത്രം…

കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ചില സ്കൂളുകളിൽ വിദ്യാർത്ഥികളുടെ എണ്ണം പെരുപ്പിച്ചുകാട്ടി അധിക തസ്തികകൾ നിലനിർത്താൻ ശ്രമിച്ചതായി വിജിലൻസ് കണ്ടെത്തിയെന്ന വാർത്ത വിദ്യാഭ്യാസരംഗത്ത് ഗൗരവമുള്ള ചർച്ചയ്ക്ക് വഴിതുറന്നിരിക്കുകയാണ്. മാസങ്ങൾ നീണ്ട അന്വേഷണത്തിൽ അഡ്മിഷൻ രജിസ്റ്റർ, ഹാജർ രജിസ്റ്റർ, ഉച്ചഭക്ഷണ രേഖകൾ തുടങ്ങിയവയിലെ ക്രമക്കേടുകളും, മറ്റു സ്കൂളുകളിൽ പഠിക്കുന്ന കുട്ടികളെ മറ്റൊരു സ്കൂളിലെ വിദ്യാർത്ഥികളായി രേഖപ്പെടുത്തിയ സംഭവങ്ങളും കണ്ടെത്തിയതായാണ് റിപ്പോർട്ട്.

ഇത് കണ്ണൂരിലെ ഏതാനും സ്കൂളുകളുടെ മാത്രം പ്രശ്നമായി കാണുന്നത് ശരിയാകില്ല. വിദ്യാർത്ഥികളുടെ എണ്ണം കൃത്രിമമായി ഉയർത്തി അധിക ഡിവിഷനുകളും അധ്യാപക തസ്തികകളും നേടാൻ ശ്രമിച്ച സംഭവങ്ങൾ കേരളത്തിൽ മുമ്പും പരിശോധനകളിലും കോടതി നടപടികളിലും പുറത്തുവന്നിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ ഇപ്പോഴത്തെ സംഭവം ഒരു ജില്ലയുടെ ക്രമക്കേടായി മാത്രം കാണാതെ, വിദ്യാർത്ഥികണക്കുകളുടെയും അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അനുവദിക്കപ്പെടുന്ന തസ്തികകളുടെയും വിശ്വാസ്യത പരിശോധിക്കാനുള്ള അവസരമായി കാണേണ്ടതുണ്ട്.

ഒരു സ്കൂളിലെ വിദ്യാർത്ഥികളുടെ എണ്ണം വെറും അക്കമല്ല. അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ഡിവിഷനുകൾ നിശ്ചയിക്കുന്നത്. നിശ്ചിത മാനദണ്ഡങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് അധ്യാപക തസ്തികകൾ അനുവദിക്കപ്പെടുന്നു. അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട തസ്തികകളിലെ അധ്യാപകരുടെ ശമ്പളം സർക്കാർ വഹിക്കുന്നിടത്ത് അത് പൊതുഖജനാവിന്റെ ബാധ്യതയുമാണ്. വിദ്യാർത്ഥികളുടെ എണ്ണം അടിസ്ഥാനമാക്കി പാഠപുസ്തകം, യൂണിഫോം, ഉച്ചഭക്ഷണം, സ്കോളർഷിപ്പ് തുടങ്ങിയ വിവിധ ആനുകൂല്യങ്ങൾക്കും സർക്കാർ പണം ചെലവഴിക്കുന്നു.

അതിനാൽ ഒരു യഥാർഥ വിദ്യാർത്ഥിയുടെ പേരും ഒരു വ്യാജ വിദ്യാർത്ഥിയുടെ പേരും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം ഒരു രജിസ്റ്ററിലെ ഒരു വരിയുടെ വ്യത്യാസമല്ല; അത് പൊതുപണത്തിന്റെ കാര്യമാണ്.

പഴയ സംഭവങ്ങൾ നൽകുന്ന മുന്നറിയിപ്പ്

കേരളത്തിലെ വിദ്യാഭ്യാസരംഗത്ത് വിദ്യാർത്ഥികളുടെ എണ്ണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ക്രമക്കേടുകൾ മുമ്പും കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

2020-ൽ വിദ്യാഭ്യാസവകുപ്പിന്റെ സൂപ്പർ ചെക്ക് സെൽ നടത്തിയ പരിശോധനയിൽ 178 സ്കൂളുകളിൽ 90 എണ്ണത്തിൽ വിദ്യാർത്ഥികളുടെ എണ്ണത്തിൽ ക്രമക്കേട് കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. 86 സ്കൂളുകളിലെ 155 അധ്യാപക തസ്തികകൾ റദ്ദാക്കണമെന്ന് ശുപാർശയും ചെയ്തു. പരിശോധിച്ചവയിൽ 79 എയ്ഡഡ് സ്കൂളുകളും ഏഴ് സർക്കാർ സ്കൂളുകളുമായിരുന്നു. ചില സ്കൂളുകളിൽ വ്യാജ വിദ്യാർത്ഥികളുടെ എണ്ണം 200-ലേറെയുണ്ടായിരുന്നുവെന്നും അധിക ഡിവിഷനുകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനായി എണ്ണം പെരുപ്പിച്ചുവെന്നുമായിരുന്നു കണ്ടെത്തൽ.

മറ്റൊരു കേസിൽ ഒരു സ്കൂളിന്റെ രേഖകളിൽ 1,196 വിദ്യാർത്ഥികളുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും പരിശോധനയ്ക്കിടെ 404 പേർ ഹാജരായില്ല. തുടർന്നുള്ള പരിശോധനയിൽ 179 പേരുടെ വിദ്യാർത്ഥിത്വം ക്രമരഹിതമോ വ്യാജമോ ആണെന്ന് കണ്ടെത്തി. ഇതിന്റെ ഫലമായി ഡിവിഷനുകളുടെ എണ്ണം 31-ൽ നിന്ന് 23 ആയി കുറച്ചു. എട്ട് അധ്യാപകരുടെ അനാവശ്യ ശമ്പളച്ചെലവും വിദ്യാർത്ഥികളുടെ പേരിൽ ആനുകൂല്യച്ചെലവുകളും ഉണ്ടായതായി കോടതി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ഇതിലും വലിയൊരു കേസിൽ ഒരു സ്കൂളിൽ 320 കുട്ടികളുടെ അനധികൃത അഡ്മിഷനുകൾ കണ്ടെത്തിയതായും രേഖകളുണ്ട്. 2024-ൽ തിരുവനന്തപുരം പാറശ്ശാലയിലെ ഒരു സ്കൂളിൽ 68 കുട്ടികളുടെ വ്യാജ പ്രവേശനം നടത്തിയെന്ന പരാതിയിൽ വിജിലൻസ് അന്വേഷണം നടത്താൻ പ്രത്യേക കോടതി ഉത്തരവിട്ടതും ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ശ്രദ്ധേയമാണ്.

ഇവയെല്ലാം ചേർത്തുവെച്ചാൽ കണ്ണൂരിലെ ഇപ്പോഴത്തെ സംഭവം ഒറ്റപ്പെട്ട ഒന്നായി കാണാൻ കഴിയില്ല. പഴയ പ്രശ്നം പൂർണമായി അവസാനിച്ചിട്ടില്ലെന്നതിന്റെ പുതിയ മുന്നറിയിപ്പായാണ് ഇതിനെ കാണേണ്ടത്.

എയ്ഡഡ്– അൺഎയ്ഡഡ്
സംവിധാനത്തിലെ വ്യത്യാസം

വിദ്യാഭ്യാസ സംവിധാനത്തിലെ ഘടനാപരമായ വ്യത്യാസവും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

അൺഎയ്ഡഡ് സ്കൂളുകളിൽ അധ്യാപകരുടെ ശമ്പളം മാനേജ്മെന്റാണ് വഹിക്കുന്നത്. അതിനാൽ കൂടുതൽ കുട്ടികളെ ഉൾപ്പെടുത്തി പുതിയ ഡിവിഷൻ ആരംഭിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന അധിക അധ്യാപക ശമ്പളച്ചെലവും മാനേജ്മെന്റിനെ നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഡിവിഷൻ വർധിപ്പിക്കുന്നതിന് അവിടെ ഒരു സാമ്പത്തിക നിയന്ത്രണം സ്വാഭാവികമായി നിലനിൽക്കും.

എയ്ഡഡ് സ്കൂളുകളുടെ സ്ഥിതി വ്യത്യസ്തമാണ്. അധ്യാപകരെ നിയമിക്കുന്നത് മാനേജ്മെന്റാണെങ്കിലും അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട തസ്തികകളിലെ അധ്യാപകരുടെ ശമ്പളം സർക്കാർ വഹിക്കുന്നു. വിദ്യാർത്ഥികളുടെ എണ്ണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അധിക ഡിവിഷനും അധ്യാപക തസ്തികയും അനുവദിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ പ്രധാന ശമ്പളബാധ്യത പൊതുഖജനാവിനാണ്.

എല്ലാ എയ്ഡഡ് സ്കൂൾ മാനേജ്മെന്റുകളെയും ഇക്കാര്യത്തിൽ സംശയിക്കണമെന്നല്ല. ഭൂരിപക്ഷം മാനേജ്മെന്റുകളും നിയമാനുസൃതമായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. എന്നാൽ പൊതുഖജനാവിൽനിന്ന് ശമ്പളം നൽകുന്ന ഒരു സംവിധാനത്തിൽ, തസ്തിക അനുവദിക്കുന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനമായ വിദ്യാർത്ഥികണക്കുകൾ കൃത്യവും സുതാര്യവും സ്വതന്ത്രമായി പരിശോധിക്കാവുന്നതുമായിരിക്കണം.

അൺഎയ്ഡഡ് സ്കൂളിലെ അധിക ഡിവിഷൻ മാനേജ്മെന്റിന്റെ അധിക ചെലവാകുമ്പോൾ, എയ്ഡഡ് സ്കൂളിലെ അധിക തസ്തിക പൊതുഖജനാവിന്റെ അധിക ബാധ്യതയാണ്. ഈ ഘടനാപരമായ വ്യത്യാസമാണ് വിദ്യാർഥി കണക്കുകളുടെ പരിശോധനയെ കൂടുതൽ പ്രധാനമാക്കുന്നത്.

ഇതിനൊപ്പം ഒരു കാര്യം കൂടി വ്യക്തമായി കാണണം. വിദ്യാർഥികളുടെ എണ്ണം, അനുവദിക്കപ്പെട്ട ഡിവിഷനുകൾ, അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട അധ്യാപക തസ്തികകൾ, യഥാർഥത്തിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന അധ്യാപകർ എന്നിവ ഒരേ കണക്കല്ല. വിദ്യാർത്ഥികളുടെ എണ്ണം കൂടിയാൽ അതേ അനുപാതത്തിൽ അധ്യാപക തസ്തികകൾ കൂടണമെന്നില്ല. തസ്തിക അനുവദിക്കുന്നത് നിശ്ചിത മാനദണ്ഡങ്ങൾക്കനുസരിച്ചാണ്. അതിനാൽ വിദ്യാർത്ഥികളുടെ എണ്ണത്തിലെ വർധനയും അധ്യാപക തസ്തികകളിലെ വർധനയും പ്രത്യേകം പരിശോധിക്കേണ്ടതാണ്.

“ഏഴുലക്ഷം” എന്ന കണക്കിന്റെ യാഥാർഥ്യം

കേരളത്തിലെ പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഏറ്റവും കൂടുതൽ പ്രചരിച്ച കണക്കുകളിലൊന്നാണ് സർക്കാർ- എയ്ഡഡ് സ്കൂളുകളിൽ ഏഴു ലക്ഷത്തോളം വിദ്യാർഥികൾ അധികമായി എത്തിയെന്ന അവകാശവാദം. ഇവിടെ കണക്കിന്റെ സ്വഭാവം കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്.

സംസ്ഥാന പ്ലാനിംഗ് ബോർഡിന്റെ കേരള ഡവലപ്മെന്റ് റിപ്പോർട്ട് 2021 പ്രകാരം, 2016–17 മുതൽ 2020–21 വരെ സർക്കാർ, എയ്ഡഡ് സ്കൂളുകളിലെ ഒന്നാം ക്ലാസ് മുതൽ പത്താം ക്ലാസ് വരെ അധികമായി എത്തിച്ചേർന്നവർ 6,82,394 പേരായിരുന്നു. ഇതിൽ 2,65,055 പേർ സർക്കാർ സ്കൂളുകളിലും 4,17,339 പേർ എയ്ഡഡ് സ്കൂളുകളിലുമാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.

എന്നാൽ 6.82 ലക്ഷം പുതിയ കുട്ടികൾ എന്ന ലളിതമായ തലയെണ്ണമല്ല ഈ കണക്ക്. പ്രതീക്ഷിച്ചതിനേക്കാൾ കൂടുതലായി ഉണ്ടായ അഡ്മിഷനാണ് ‘അധികമായി എത്തിച്ചേർന്നവർ’ എന്ന രീതിയിൽ കണക്കാക്കിയത്. സർക്കാർ- എയ്ഡഡ് സ്കൂളുകളിലേക്ക് അൺഎയ്ഡഡ് സ്കൂളുകളിൽ നിന്ന് കുട്ടികൾ മാറിയതിന്റെ യാഥാർഥ്യവും ഔദ്യോഗിക റിപ്പോർട്ടുകൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നുണ്ട്.

അതുകൊണ്ട് മുഴുവൻ കണക്കും വ്യാജമെന്ന് പറയുന്നത് വസ്തുതാപരമായി ശരിയല്ല. അതേസമയം, ഈ കണക്കിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിദ്യാഭ്യാസ സംവിധാനത്തിലുണ്ടായ പ്രതിഫലനം കൃത്യമായി പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

2016–17 മുതൽ ഓരോ വർഷവും വിദ്യാർഥികളുടെ എണ്ണം എത്രയായിരുന്നു, അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ എത്ര അധിക അധ്യാപക തസ്തികകൾ അനുവദിച്ചു, അതിൽ എത്ര സർക്കാർ മേഖലയിലും എത്ര എയ്ഡഡ് മേഖലയിലുമായിരുന്നു, പിന്നീട് വിദ്യാർഥികളുടെ എണ്ണം തെറ്റാണെന്ന് കണ്ടെത്തി എത്ര തസ്തികകൾ റദ്ദാക്കി, ഇപ്പോഴും ആ കണക്കിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ എത്ര തസ്തികകൾ നിലനിൽക്കുന്നു തുടങ്ങിയ വിവരങ്ങൾ വർഷം തിരിച്ച് പൊതുജനങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ വയ്ക്കേണ്ടത് വിദ്യാഭ്യാസവകുപ്പിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്.

ഇതിനൊപ്പം നിലവിലെ അധ്യാപക ഒഴിവുകളുടെ കണക്കും പ്രസിദ്ധീകരിക്കണം. എന്നാൽ അനുവദിച്ച തസ്തികയും നിലവിലുള്ള ഒഴിവും ഒരേ കാര്യമല്ലെന്ന വ്യത്യാസം കണക്കിലെടുത്തുതന്നെ ഈ കണക്കുകൾ പരിശോധിക്കണം. വിദ്യാർഥികളുടെ എണ്ണം, അനുവദിച്ച തസ്തിക, നിലവിലുള്ള ഒഴിവ്, യഥാർഥത്തിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന അധ്യാപകർ- ഈ നാല് കണക്കുകളും ഒരുമിച്ച് കാണുമ്പോഴേ വിദ്യാഭ്യാസരംഗത്തെ യഥാർഥ ചിത്രം വ്യക്തമാകൂ.

ഡിജിറ്റൽ സംവിധാനങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടും…

ഇന്നത്തെ കേരളത്തിൽ വിദ്യാർത്ഥികളുടെ കണക്ക് പരിശോധിക്കാൻ ഡിജിറ്റൽ സംവിധാനങ്ങളുണ്ട്. ‘സമ്പൂർണ്ണ’ പോലുള്ള സംവിധാനങ്ങളും UID വിവരങ്ങളും ഓൺലൈൻ സ്റ്റാഫ് ഫിക്സേഷൻ സംവിധാനവും നിലവിലുണ്ട്. വിദ്യാർത്ഥികളുടെ തിരിച്ചറിയൽ ഉറപ്പാക്കുന്നതിനുള്ള സംവിധാനങ്ങളും ശക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.

2025-ൽ കേരള ഹൈക്കോടതിയും വിദ്യാർത്ഥികളുടെ ആധാർ വിവരങ്ങൾ സ്റ്റാഫ് ഫിക്സേഷനായി ആവശ്യപ്പെടുന്നതിൽ തെറ്റില്ലെന്ന് വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു. വ്യാജ പ്രവേശനങ്ങളും ഇരട്ടിപ്പുകളും തടയുന്നതിനുള്ള നടപടിയായാണ് സർക്കാർ അതിനെ വിശദീകരിച്ചത്.

അതിനാൽ ഇനി ആവശ്യമായത് കൂടുതൽ രേഖകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നതല്ല; നിലവിലുള്ള രേഖകൾ പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിച്ച് പരിശോധിക്കുന്ന സംവിധാനമാണ്. ഒരു വിദ്യാർത്ഥിയുടെ അഡ്മിഷൻ, ഹാജർ, പരീക്ഷ, സ്കൂൾമാറ്റം, ആനുകൂല്യങ്ങൾ, സ്റ്റാഫ് ഫിക്സേഷൻ എന്നിവ തമ്മിൽ പൊരുത്തക്കേടുണ്ടെങ്കിൽ അത് കണ്ടെത്താൻ കഴിയുന്ന സംവിധാനം കൂടുതൽ ശക്തമാക്കണം.

കണ്ണൂരിലെ ഇപ്പോഴത്തെ അന്വേഷണത്തിൽ മറ്റൊരു ജില്ലയിൽ പഠിക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥിയെ കണ്ണൂരിലെ സ്കൂളിൽ പഠിക്കുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തിയെന്ന കണ്ടെത്തൽ പുറത്തുവന്ന സാഹചര്യത്തിൽ,  (cross-school verification) ഇനി ഒഴിവാക്കാനാവാത്ത നടപടിയാണ്.

ഒരു വിദ്യാർത്ഥിയുടെ പേര് ഒരേസമയം രണ്ട് സ്കൂളുകളിൽ ഉണ്ടോ, രേഖകളിൽ വിദ്യാർഥിയായിരിക്കുന്ന കുട്ടി യഥാർഥത്തിൽ ആ സ്കൂളിൽ പഠിക്കുന്നുണ്ടോ, വിദ്യാർത്ഥികളുടെ എണ്ണത്തിലെ അസാധാരണമായ വർധനയ്ക്ക് യുക്തിസഹമായ കാരണമുണ്ടോ എന്നിവ ഡിജിറ്റൽ ക്രോസ് സ്കൂൾ വെരിഫിക്കേഷൻ (cross-verification) വഴി കണ്ടെത്താൻ കഴിയണം.

കണ്ണൂരിൽ മാത്രം​ പോരാ, പരിശോധന

കണ്ണൂരിലെ അന്വേഷണം നടക്കട്ടെ. കുറ്റക്കാരുണ്ടെങ്കിൽ നിയമനടപടിയുണ്ടാകണം. എന്നാൽ അന്വേഷണം ഒരു ജില്ലയിൽ അവസാനിക്കരുത്.

കേരളത്തിലെ സർക്കാർ, എയ്ഡഡ് സ്കൂളുകളിൽ സംസ്ഥാനതല സ്റ്റുഡന്റ് സ്ട്രെങ്ത് വെരിഫിക്കേഷൻ ഓഡിറ്റ് (Student Strength Verification Audit) നടത്തേണ്ട സമയമാണിത്. അഡ്മിഷൻ രജിസ്റ്റർ, ഹാജർ, സമ്പൂർണ്ണ (Sampoorna) രേഖകൾ, യു ഐ ഡി/ആധാർ വിവരങ്ങൾ, സ്റ്റാഫ് ഫിക്സേഷൻ രേഖകൾ, ട്രാൻസ്ഫർ സർട്ടിഫിക്കറ്റുകൾ, പരീക്ഷാ രേഖകൾ, ഉച്ചഭക്ഷണം, പാഠപുസ്തക വിതരണം, യൂണിഫോം, സ്കോളർഷിപ്പ് തുടങ്ങിയ രേഖകൾ പരസ്പരം പരിശോധിക്കണം.

രേഖാപരിശോധനയ്ക്കൊപ്പം ഓരോ ജില്ലയിലും തിരഞ്ഞെടുത്ത സ്കൂളുകളിൽ അപ്രതീക്ഷിത ഭൗതിക പരിശോധന (Surprise Physical Verification) നടത്തുകയും വേണം. കാരണം രേഖകൾ തമ്മിൽ മാത്രം താരതമ്യം ചെയ്താൽ രേഖകളിൽ തന്നെയുള്ള കൃത്രിമം എല്ലായ്പ്പോഴും കണ്ടെത്താനാവില്ല.

ഒറ്റത്തവണത്തെ പരിശോധനകൊണ്ടും പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാനാവില്ല. വിദ്യാർത്ഥികളുടെ എണ്ണം അടിസ്ഥാനമാക്കി തസ്തികയും പൊതുപണവും അനുവദിക്കുന്നിടത്ത് വർഷംതോറുമുള്ള, അപകടസാധ്യത അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള പരിശോധനാ സംവിധാനം വേണം.

കേരളത്തിന്റെ പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ മേഖല വലിയ നേട്ടങ്ങൾ കൈവരിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്. സർക്കാർ സ്കൂളുകളിലേക്കുള്ള വിദ്യാർത്ഥികളുടെ തിരിച്ചുവരവ് അതിലെ പ്രധാന നേട്ടങ്ങളിലൊന്നാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആ നേട്ടത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യത തകർക്കുന്ന ഏതൊരു ക്രമക്കേടിനെയും ഗൗരവത്തോടെ കാണേണ്ടതുണ്ട്.

യഥാർഥ വിദ്യാർത്ഥികളുടെ എണ്ണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ യഥാർഥ തസ്തികകൾ ഉണ്ടാകണം. യഥാർഥ അധ്യാപകർ യഥാർഥ വിദ്യാർത്ഥികളെ പഠിപ്പിക്കണം. പൊതുപണം യഥാർഥ വിദ്യാഭ്യാസ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി തന്നെ ചെലവഴിക്കപ്പെടണം.

കണ്ണൂരിലെ ഇപ്പോഴത്തെ വിജിലൻസ് കണ്ടെത്തൽ ഒരു ജില്ലയുടെ അന്വേഷണമായി അവസാനിക്കാതെ, കേരളത്തിന്റെ മുഴുവൻ സ്കൂൾ ഡാറ്റയും ഒരിക്കൽ സമഗ്രമായി പരിശോധിക്കുന്നതിനുള്ള അവസരമാകണം.

പ്രശ്നം ‘ഏഴുലക്ഷം കുട്ടികൾ വ്യാജമാണോ?’ എന്നതല്ല. ആ കണക്കിൽ എവിടെയെങ്കിലും ക്രമക്കേടുണ്ടെന്ന് കണ്ടെത്തിയാൽ, അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ എത്ര ഡിവിഷനുകൾ രൂപപ്പെട്ടു, എത്ര തസ്തികകൾ അനുവദിച്ചു, എത്ര പൊതുപണം ചെലവഴിച്ചു എന്നതാണ് പരിശോധിക്കേണ്ടത്.