മനുഷ്യരാശിയുടെ ആരോഗ്യസുരക്ഷയ്ക്ക് വലിയ വെല്ലുവിളിയായി തുടരുന്ന വിഭാഗമാണ് ഉഷ്ണമേഖലാരോഗങ്ങൾ (Tropical Diseases). ഭൂമധ്യരേഖയ്ക്ക് സമീപമുള്ള ചൂടും ഈർപ്പവും കൂടുതലുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലാണ് ഇവ പരമ്പരാഗതമായി കൂടുതലായി കണ്ടുവരുന്നത്. എന്നാൽ ഇന്ന് കാലാവസ്ഥാവ്യതിയാനം, വനനശീകരണം, നഗരവൽക്കരണം, അന്താരാഷ്ട്ര യാത്രകൾ, ആഗോളവ്യാപാരം എന്നിവ കാരണം ഈ രോഗങ്ങളുടെ ഭൗമപരിധി വർധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.
മലേറിയ, ഡെങ്കിപ്പനി, ചിക്കുൻഗുനിയ, മഞ്ഞപ്പനി തുടങ്ങിയ പഴയ രോഗങ്ങളോടൊപ്പം നിപ (Nipah virus disease), എബോള (Ebola virus disease) പോലുള്ള ഉയർന്ന മരണനിരക്കുള്ള വൈറൽ രോഗങ്ങളും ആഗോള ആരോഗ്യരംഗത്ത് പ്രധാന ആശങ്കകളായി മാറിയിട്ടുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് മനുഷ്യനും മൃഗങ്ങളും തമ്മിൽ അടുത്ത സമ്പർക്കം വർധിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ പുതിയ സാംക്രമിക രോഗങ്ങളുടെ ഉദയം ലോകത്തിന് വലിയ മുന്നറിയിപ്പാണ്.
ആഗോളതലത്തിലെ
ഉഷ്ണമേഖലാരോഗങ്ങളുടെ സ്ഥിതി
ലോകാരോഗ്യരംഗത്ത് ഉഷ്ണമേഖലാരോഗങ്ങൾ പ്രധാനമായും ദരിദ്രവും ആരോഗ്യസൗകര്യങ്ങൾ പരിമിതവുമായ രാജ്യങ്ങളിലാണ് കൂടുതലായി കാണപ്പെടുന്നത്. ആഫ്രിക്ക, ഏഷ്യ, ലാറ്റിനമേരിക്ക എന്നിവിടങ്ങളിലാണ് രോഗഭാരം (Disease burden) കൂടുതലുള്ളത്.
മലേറിയയും
കൊതുകുജന്യരോഗങ്ങളും
മലേറിയ ഇപ്പോഴും ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പരാന്നജീവിരോഗങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിൽ കുട്ടികളിലും ഗർഭിണികളിലും ഇത് വലിയ മരണകാരണമാകുന്നു. കൊതുകു നിയന്ത്രണം, പുതിയ ചികിത്സാമാർഗങ്ങൾ, വാക്സിൻ വികസനം എന്നിവ പുരോഗമിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും രോഗം പൂർണ്ണമായി നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.
ഡെങ്കിപ്പനി ഇന്ന് ലോകത്ത് അതിവേഗം വ്യാപിക്കുന്ന വൈറൽ രോഗങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. നഗരവൽക്കരണം, വെള്ളക്കെട്ടുകൾ, കാലാവസ്ഥാമാറ്റം എന്നിവ രോഗവ്യാപനത്തിന് കാരണമാകുന്നു. മുമ്പ് ഉഷ്ണമേഖലാപ്രദേശങ്ങളിൽ മാത്രം കണ്ടിരുന്ന രോഗങ്ങൾ ഇപ്പോൾ പുതിയ ഭൂമിശാസ്ത്രമേഖലകളിലേക്ക് വ്യാപിക്കുന്ന പ്രവണതയാണ് കാണുന്നത്.
എമർജിങ് വൈറൽ രോഗങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യം
കഴിഞ്ഞ ഏതാനും പതിറ്റാണ്ടുകളായി ലോകാരോഗ്യരംഗത്തെ ഏറ്റവും വലിയ ആശങ്കകളിൽ ഒന്നാണ് പുതിയ വൈറൽ രോഗങ്ങളുടെ ഉദയം. മൃഗങ്ങളിൽനിന്ന് മനുഷ്യരിലേക്ക് പകരുന്ന (Zoonotic) രോഗങ്ങൾ ഇതിൽ പ്രധാനമാണ്.
വനനശീകരണം, വന്യജീവികളുമായുള്ള സമ്പർക്കം, കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം എന്നിവ വൈറസുകൾക്ക് മനുഷ്യരിലേക്ക് കടക്കാനുള്ള അവസരം വർധിപ്പിക്കുന്നു. നിപയും എബോളയും ഇതിന്റെ പ്രധാന ഉദാഹരണങ്ങളാണ്.
നിപ വൈറസ് രോഗം (Nipah Virus Disease):
ചരിത്രവും വ്യാപനവും
നിപ വൈറസ് 1998–1999 കാലഘട്ടത്തിലാണ് മലേഷ്യയിൽ പന്നികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗബാധയായി ആദ്യമായി കണ്ടെത്തുന്നത്. പിന്നീട് ബംഗ്ലാദേശ്, ഇന്ത്യ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിലും രോഗബാധ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടു.
നിപ വൈറസിന്റെ പ്രധാന സ്വാഭാവിക വാഹകർ പഴംതിന്നുന്ന വവ്വാലുകളാണ് (Fruit bats). ഇവയിൽ നിന്ന് പഴങ്ങൾ, മൃഗങ്ങൾ, അല്ലെങ്കിൽ നേരിട്ടുള്ള സമ്പർക്കം വഴി മനുഷ്യരിലേക്ക് രോഗം പകരാം.
ഭാവിയിലെ ആരോഗ്യ സുരക്ഷയ്ക്ക് “ഒരു ലോകം, ഒരു ആരോഗ്യം” (One Health) എന്ന ആശയം- മനുഷ്യർ, മൃഗങ്ങൾ, പരിസ്ഥിതി എന്നിവയുടെ ആരോഗ്യത്തെ ഒരുമിച്ചു കാണുന്ന സമീപനം- അനിവാര്യമാണ്.
രോഗലക്ഷണങ്ങളും ഗുരുതരാവസ്ഥയും:
നിപ സാധാരണ പനി, തലവേദന, ശരീരവേദന, ഛർദ്ദി തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങളോടെ ആരംഭിക്കാം. പിന്നീട് മസ്തിഷ്കത്തെ ബാധിക്കുന്ന എൻസഫലൈറ്റിസ് (Encephalitis) ഉണ്ടാകാം. ബോധക്ഷയം, ഫിറ്റ്സ്, ശ്വാസകോശ പ്രശ്നങ്ങൾ എന്നിവ ഗുരുതരഘട്ടത്തിൽ ഉണ്ടാകാം.
നിപയുടെ മരണനിരക്ക് വളരെ കൂടുതലാണ്. ചില രോഗബാധകളിൽ 40 ശതമാനത്തിന് മുകളിലും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. രോഗത്തിന് പ്രത്യേകമായി അംഗീകരിച്ച വ്യാപക ചികിത്സയോ വാക്സിനോ ലഭ്യമല്ലാത്തതിനാൽ പ്രതിരോധമാണ് പ്രധാന മാർഗം.
ഇന്ത്യയിലെ നിപ
ഇന്ത്യയിൽ നിപ ആദ്യമായി ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടത് കേരളത്തിലാണ്. 2018-ൽ കോഴിക്കോട് ജില്ലയിലുണ്ടായ നിപ വ്യാപനം രാജ്യത്തെയും ലോകത്തെയും ശ്രദ്ധ ആകർഷിച്ചു. ആരോഗ്യ പ്രവർത്തകരുടെ വേഗത്തിലുള്ള ഇടപെടൽ, സമ്പർക്കപട്ടിക തയ്യാറാക്കൽ, ഐസലേഷൻ, ഇൻഫെക്ഷൻ കൺട്രോൾ നടപടികൾ എന്നിവയിലൂടെ രോഗവ്യാപനം നിയന്ത്രിക്കാൻ സാധിച്ചു. തുടർന്നും കേരളത്തിൽ ഇടയ്ക്കിടെ നിപ കേസുകൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇത് കേരളത്തിന്റെ ഉയർന്ന ആരോഗ്യസംവിധാനശേഷിയെയും പൊതുജനാരോഗ്യനിരീക്ഷണത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെയും തെളിയിച്ചു.
നിപ പോലുള്ള രോഗങ്ങൾ ഭാവിയിൽ വർധിക്കാനുള്ള സാധ്യതയ്ക്ക് ചില കാരണങ്ങളുണ്ട്:
മനുഷ്യനും വന്യജീവികളും തമ്മിലുള്ള സമ്പർക്ക വർധന.
പരിസ്ഥിതി മാറ്റങ്ങൾ.
മൃഗജന്യ രോഗങ്ങളുടെ നിരീക്ഷണക്കുറവ്.
എബോള വൈറസ് രോഗം (Ebola Virus Disease):
ആഗോള പശ്ചാത്തലം
എബോള വൈറസ് രോഗം ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന വൈറൽ രോഗങ്ങളിലൊന്നാണ്. 1976-ൽ ആഫ്രിക്കയിൽ ആദ്യമായി കണ്ടെത്തിയ എബോള, പ്രത്യേകിച്ച് മധ്യ ആഫ്രിക്കയിലും പടിഞ്ഞാറൻ ആഫ്രിക്കയിലും വലിയ പൊതു ആരോഗ്യ പ്രതിസന്ധി സൃഷ്ടിച്ചു.
2014–2016 കാലഘട്ടത്തിൽ പശ്ചിമ ആഫ്രിക്കയിലുണ്ടായ എബോള വ്യാപനം ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ എബോള പ്രതിസന്ധികളിലൊന്നായിരുന്നു. ആയിരക്കണക്കിനാളുകൾക്ക് രോഗം ബാധിക്കുകയും നിരവധി പേർ മരിക്കുകയും ചെയ്തു.
രോഗവ്യാപനം:
എബോള മനുഷ്യരിൽ പകരുന്നത് പ്രധാനമായും രോഗബാധിതരുടെ രക്തം, ശരീരദ്രവങ്ങൾ എന്നിവയുമായി സമ്പർക്കത്തിലൂടെയാണ്. ആരോഗ്യപ്രവർത്തകർക്ക് പ്രത്യേക അപകടസാധ്യതയുണ്ട്.
ഉഷ്ണമേഖലാരോഗങ്ങൾ ഇന്ന് ഒരു പ്രദേശത്തിന്റെ മാത്രം പ്രശ്നമല്ല; അത് ആഗോള ആരോഗ്യസുരക്ഷയുടെ വിഷയമാണ്.
പ്രധാന ലക്ഷണങ്ങൾ:
- ശക്തമായ പനി.
- ക്ഷീണം.
- വയറിളക്കം.
- ഛർദ്ദി.
- രക്തസ്രാവം.
-അവയവ പ്രവർത്തന തകരാറുകൾ.
എബോളയുടെ മരണനിരക്ക് വൈറസിന്റെ തരം അനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടുന്നു, ചില വ്യാപനങ്ങളിൽ ഇത് വളരെ ഉയർന്നതായിരുന്നു.
എബോളയും ആഗോള ഭീഷണിയും:
എബോള പ്രധാനമായും ആഫ്രിക്കയിൽ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്നെങ്കിലും അന്താരാഷ്ട്ര യാത്രകൾ കാരണം മറ്റ് രാജ്യങ്ങളിലും കേസുകൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ ഒരു രാജ്യത്തെ രോഗവ്യാപനം ലോകാരോഗ്യ സുരക്ഷയ്ക്ക് ഭീഷണിയാകുന്ന സാഹചര്യം രൂപപ്പെട്ടു.
എബോളയെ എങ്ങനെ നിയന്ത്രിക്കാം?:
-വേഗത്തിൽ രോഗം കണ്ടെത്തുക.
-രോഗികളെ വേർതിരിക്കൽ.
-സുരക്ഷാ ഉപകരണങ്ങളുടെ ഉപയോഗം.
-വാക്സിനേഷൻ.
-അന്താരാഷ്ട്ര സഹകരണം.
ഇന്ത്യയിലെ ഉഷ്ണമേഖലാരോഗങ്ങളുടെ പ്രവണത
ഇന്ത്യയുടെ കാലാവസ്ഥ, ജനസാന്ദ്രത, സാമൂഹിക സാഹചര്യങ്ങൾ എന്നിവ ഉഷ്ണമേഖലാ രോഗങ്ങൾക്ക് അനുകൂലമാണ്. ഡെങ്കിപ്പനി, മലേറിയ, ചിക്കുൻഗുനിയ, ജാപ്പനീസ് എൻസഫലൈറ്റിസ്, എലിപ്പനി എന്നിവ ഇന്ത്യയിൽ പതിവായി കണ്ടുവരുന്നു.
കേരളത്തിൽ ഡെങ്കിപ്പനി, എലിപ്പനി, വൈറൽ പനികൾ, നിപ പോലുള്ള ഉയർന്ന അപകടസാധ്യതയുള്ള രോഗങ്ങൾ പ്രധാന ആരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങളാണ്.
കേരളത്തിന്റെ മഴക്കാല കാലാവസ്ഥയും ഉയർന്ന ജനസാന്ദ്രതയും രോഗവ്യാപനത്തിന് അനുകൂല സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. എന്നാൽ ശക്തമായ പൊതുജനാരോഗ്യസംവിധാനം രോഗനിയന്ത്രണത്തിൽ വലിയ സഹായമാണ്.
കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനവും
ഭാവി വെല്ലുവിളികളും
ആഗോള താപനില വർധിക്കുന്നത് കൊതുകുകളുടെ വ്യാപനമേഖല മാറ്റുന്നു. വെള്ളപ്പൊക്കം, മഴയുടെ വ്യതിയാനം, പരിസ്ഥിതി നാശം എന്നിവ രോഗവ്യാപനത്തെ ബാധിക്കുന്നു. ഭാവിയിൽ പുതിയ വൈറസുകൾ, പഴയ രോഗങ്ങളുടെ പുനരുജ്ജീവനം, മരുന്ന് പ്രതിരോധം, മൃഗജന്യരോഗങ്ങൾ എന്നിവ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ ആവശ്യപ്പെടും.
പ്രതിരോധ മാർഗങ്ങൾ
ഉഷ്ണമേഖലാരോഗങ്ങളെ നേരിടാനുള്ള പ്രധാന മാർഗങ്ങൾ:
1. ശക്തമായ രോഗനിരീക്ഷണസംവിധാനം.
2. ലബോറട്ടറി സൗകര്യവികസനം.
3. വാക്സിനേഷൻ പരിപാടികൾ.
4. വന്യജീവി- മനുഷ്യ സമ്പർക്ക നിരീക്ഷണം.
5. ശുചിത്വവും പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണവും.
6. പൊതുജന ബോധവൽക്കരണം.
7. ആരോഗ്യപ്രവർത്തകരുടെ പരിശീലനം.
ഉഷ്ണമേഖലാരോഗങ്ങൾ ഇന്ന് ഒരു പ്രദേശത്തിന്റെ മാത്രം പ്രശ്നമല്ല; അത് ആഗോള ആരോഗ്യസുരക്ഷയുടെ വിഷയമാണ്. നിപ്പയും എബോളയും മനുഷ്യനും പ്രകൃതിയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിലെ മാറ്റങ്ങൾ പുതിയ രോഗഭീഷണികൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നതായി കാണിക്കുന്നു.
ഇന്ത്യയിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് കേരളം പോലുള്ള സംസ്ഥാനങ്ങൾ, ഉയർന്ന നിലവാരത്തിലുള്ള രോഗനിരീക്ഷണം, വേഗത്തിലുള്ള പ്രതികരണം, പൊതുജനപങ്കാളിത്തം എന്നിവയിലൂടെ ഇത്തരം രോഗങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന മാതൃക സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഭാവിയിലെ ആരോഗ്യ സുരക്ഷയ്ക്ക് “ഒരു ലോകം, ഒരു ആരോഗ്യം” (One Health) എന്ന ആശയം- മനുഷ്യർ, മൃഗങ്ങൾ, പരിസ്ഥിതി എന്നിവയുടെ ആരോഗ്യത്തെ ഒരുമിച്ചു കാണുന്ന സമീപനം- അനിവാര്യമാണ്.