ശ്രീനിവാസൻ തിരക്കഥകൾ: ചിരി മാത്രമല്ല, ഇതൊരു സാമ്പത്തിക പാഠപുസ്തകമാണ്

മലയാള സിനിമയിലെ ഹാസ്യം കേവലം അർത്ഥശൂന്യമായ ചിരികൾക്കപ്പുറം ഗൗരവമേറിയ സാമൂഹിക നിരീക്ഷണങ്ങളിലേക്ക് വഴിമാറിയത് ശ്രീനിവാസൻ എന്ന അതുല്യ പ്രതിഭയുടെ തിരക്കഥകളിലൂടെയാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓരോ സൃഷ്ടിയും കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക ഘടനയെ സൂക്ഷ്മമായി വിലയിരുത്തുന്ന പ്രായോഗികമായ ചരിത്രരേഖകളാണ്. അക്കാദമിക് തലത്തിലുള്ള സങ്കീർണ്ണമായ സാമ്പത്തിക സിദ്ധാന്തങ്ങളെ (Economic Theories) ഗ്രാമീണ ജീവിതത്തിലെ നർമ്മങ്ങളിലൂടെ ഇത്രത്തോളം ആഴത്തിൽ വ്യാഖ്യാനിച്ച മറ്റൊരു തിരക്കഥാകൃത്ത് മലയാളത്തിലില്ല. സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രത്തിന്റെ വിരസമായ തത്വങ്ങളെ സാധാരണക്കാരന്റെ ദൈനംദിന അനുഭവങ്ങളുമായി വിളക്കിച്ചേർത്തതിലൂടെ വെള്ളിത്തിരയെ ഒരു ജനകീയ പാഠശാലയാക്കി മാറ്റാൻ അദ്ദേഹത്തിന് സാധിച്ചു.

ശ്രീനിവാസൻ സിനിമകളിലെ സാമ്പത്തിക ദർശനങ്ങൾ കേവലം ഉപരിപ്ലവമായ പരിഹാസങ്ങളല്ല, മറിച്ച് കൃത്യമായ സാമൂഹിക യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള നിരീക്ഷണങ്ങളാണ്. മലയാളിയുടെ സാമ്പത്തിക ശീലങ്ങളിലെ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളെയും, വരുമാനത്തിനപ്പുറമുള്ള ആഡംബര മോഹങ്ങൾ വരുത്തിവെക്കുന്ന കടക്കെണിയെയും അദ്ദേഹം തന്റെ തനതായ ശൈലിയിൽ തിരക്കഥകളിൽ കോറിയിട്ടു. മധ്യവർഗത്തിന്റെ പൊങ്ങച്ചങ്ങളെയും ആഡംബര ഭ്രമത്തെയും പച്ചയായി ആവിഷ്കരിച്ചുകൊണ്ട്, വിനോദത്തിനപ്പുറം മലയാളികളുടെ സാമ്പത്തിക പെരുമാറ്റങ്ങളെ സത്യസന്ധമായി വിശകലനം ചെയ്തു. ഈ ലേഖനം ശ്രീനിവാസൻ തൂലിക ചലിപ്പിച്ച തിരക്കഥകളിലെ അത്തരം പ്രായോഗിക സാമ്പത്തിക പാഠങ്ങളെയും അവയുടെ സാമൂഹിക പ്രസക്തിയെയും കുറിച്ചുള്ള അന്വേഷണമാണ്.

സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്ര വിഷയങ്ങൾ സിനിമയാകുമ്പോൾ

ശ്രീനിവാസന്റെ തിരക്കഥകൾ മലയാളി സമൂഹത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക മനഃശാസ്ത്രത്തെ (Behavioral Economics) വളരെ സൂക്ഷ്മമായി വിശകലനം ചെയ്യുന്ന പാഠപുസ്തകങ്ങളാണ്. ഗഹനമായ സാമ്പത്തിക തത്വങ്ങളെ നർമ്മത്തിൽ ചാലിച്ച് ജനകീയമാക്കിയ അദ്ദേഹം, മലയാള സിനിമയിലെ അതുല്യനായ ഒരു സാമ്പത്തിക നിരീക്ഷകൻ കൂടിയാണ്. പുസ്തകങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്നിരുന്ന പല സാമ്പത്തിക സിദ്ധാന്തങ്ങളെയും സാധാരണക്കാരന്റെ നിത്യജീവിതത്തിലെ അനുഭവങ്ങളുമായി വിളക്കിച്ചേർക്കുന്നതിൽ അദ്ദേഹം വിജയിച്ചു. ഓരോ മലയാളിയും സ്വന്തം സാമ്പത്തിക ശീലങ്ങളെ പുനർചിന്തിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന പാഠങ്ങളാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകളിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്.

'തലയണമന്ത്രം' എന്ന ചിത്രത്തിൽ കാഞ്ചന എന്ന കഥാപാത്രത്തിലൂടെ അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിക്കുന്നത് വരുമാനത്തേക്കാൾ ഉയർന്ന ജീവിതനിലവാരം പുലർത്താനുള്ള മധ്യവർഗത്തിന്റെ വ്യഗ്രതയാണ്. ഇത് സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രത്തിലെ “മറ്റുള്ളവരെ അനുകരിക്കാനുള്ള പ്രവണതയെ” (Demonstration Effect)യാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഇത്തരം ആഡംബര മോഹങ്ങളും പൊങ്ങച്ചങ്ങളും ഒരു ശരാശരി കുടുംബത്തെ എങ്ങനെ കടക്കെണിയിലേക്കും (Debt Trap) അത് വഴിയുള്ള കടുത്ത മാനസിക സംഘർഷങ്ങളിലേക്കും തള്ളിവീഴ്ത്തുന്നു എന്ന് ഈ ചിത്രം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

അതുപോലെ, 'സന്മനസ്സുള്ളവർക്ക് സമാധാനം' എന്ന ചിത്രത്തിൽ തന്റെ വീട് വിൽക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന നായകനിലൂടെ, മധ്യവർഗ കുടുംബങ്ങളിൽ അനാവശ്യമായ വിവാഹച്ചെലവുകളും സാമൂഹികാചാരങ്ങളും സൃഷ്ടിക്കുന്ന കഠിനമായ സാമ്പത്തിക ആഘാതങ്ങളെ ശ്രീനിവാസൻ തുറന്നുകാട്ടുന്നു.

വ്യക്തിഗതമായ അപകർഷതാബോധവും സാമ്പത്തിക അച്ചടക്കമില്ലായ്മയും ബിസിനസ്സ് പരാജയങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുന്നത് 'വടക്കുനോക്കിയന്ത്രം', 'ചിന്താവിഷ്ടയായ ശ്യാമള' എന്നീ സിനിമകളിൽ കൃത്യമായി ആവിഷ്കരിച്ചിട്ടുണ്ട്. 'ചിന്താവിഷ്ടയായ ശ്യാമള'യിലെ വിജയൻ എന്ന കഥാപാത്രം കൃത്യമായ പ്ലാനിംഗോ അധ്വാനമോ ഇല്ലാതെ കുറുക്കുവഴിയിലൂടെ സമ്പന്നനാകാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരാളാണ്. പ്രായോഗികമായ ബിസിനസ്സ് അറിവുകൾക്ക് പകരം വെറും പകൽക്കിനാവുകളെ മാത്രം വിശ്വസിച്ച് മൂലധനം ചെലവാക്കുന്നത് സാമ്പത്തിക ആത്മഹത്യയ്ക്ക് തുല്യമാണെന്ന് ഈ ചിത്രം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. താൽക്കാലികമായ വൈകാരിക തീരുമാനങ്ങൾ എങ്ങനെ ദീർഘകാല സാമ്പത്തിക ലക്ഷ്യങ്ങളെ തകർക്കുമെന്ന് ഈ കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ അദ്ദേഹം നമുക്ക് കാണിച്ചുതരുന്നു.

ഉപഭോഗ സംസ്കാരവും (Consumerism) യുക്തിരഹിതമായ ചെലവാക്കലുകളും മലയാളി ജീവിതത്തിൽ വരുത്തുന്ന വിള്ളലുകളാണ് ശ്രീനിവാസൻ തന്റെ സിനിമകളിലൂടെ സംവദിക്കുന്നത്. വ്യക്തിഗത സാമ്പത്തിക മാനേജ്‌മെന്റിലെ പരാജയങ്ങൾ സാമൂഹികമായ തകർച്ചയ്ക്ക് എങ്ങനെ കാരണമാകുമെന്ന് ഈ തിരക്കഥകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, സ്കൂൾ-കോളേജ് തലങ്ങളിൽ വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് 'സാമ്പത്തിക സാക്ഷരത' (Financial Literacy) പകർന്നു നൽകാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സിനിമകളിലെ ഇത്തരം സന്ദർഭങ്ങൾ മികച്ച റഫറൻസുകളായി ഉപയോഗിക്കാവുന്നതാണ്.

തൊഴിലില്ലായ്മയും ചുവപ്പുനാടയും: മലയാളിയുടെ കുരുക്ക്

ശ്രീനിവാസന്റെ തിരക്കഥകളെ കേരളത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ചരിത്രത്തെയും തൊഴിൽ വിപണിയെയും സംബന്ധിച്ച ആഴമേറിയ ഗവേഷണ പ്രബന്ധങ്ങളായി തന്നെ പരിഗണിക്കാം. കേരളത്തിലെ വിദ്യാഭ്യാസവും തൊഴിലവസരങ്ങളും തമ്മിലുള്ള പൊരുത്തക്കേടുകളെ അദ്ദേഹം 'നാടോടിക്കാറ്റ്', 'പട്ടണപ്രവേശം', 'അക്കരെ അക്കരെ അക്കരെ' എന്നീ സിനിമകളിലൂടെ വളരെ മുൻപേ തന്നെ ഗൗരവകരമായ ചർച്ചാവിഷയമാക്കിയിരുന്നു. വിപണി ആവശ്യപ്പെടുന്ന തൊഴിൽ നൈപുണ്യങ്ങൾ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടോ, അറിവിനനുസരിച്ചുള്ള വ്യവസായങ്ങൾ നാട്ടിലില്ലാത്തതുകൊണ്ടോ ഉണ്ടാകുന്ന 'ഘടനാപരമായ തൊഴിലില്ലായ്മ' (Structural Unemployment) ദാസനിലൂടെയും വിജയനിലൂടെയും മലയാളി അടുത്തറിയുകയായിരുന്നു. ബിരുദമുണ്ടായിട്ടും പട്ടിണിയിലായ ഒരു തലമുറയുടെ നിസ്സഹായതയെ നർമ്മത്തിൽ ചാലിച്ച് അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ തന്നെ, നിലവിലുള്ള തൊഴിൽ വിപണിയുടെ പോരായ്മകളെ അദ്ദേഹം നിശിതമായി വിമർശിച്ചു.

'നാടോടിക്കാറ്റിൽ' സിവിൽ സർവീസ് മോഹങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചു ദാസനും വിജയനും ചേർന്ന് പശു വളർത്താൻ തീരുമാനിക്കുന്നത് വെറുമൊരു തമാശയല്ല; മറിച്ച് തസ്തികകൾക്കും പദവികൾക്കും കാത്തുനിൽക്കാതെ കൈവരുന്ന ഏത് ജോലിയും അന്തസ്സോടെ ചെയ്യുക എന്ന 'തൊഴിലിൻ്റെ അന്തസ്സ്' (Dignity of Labour) എന്ന വലിയ പാഠമാണ്. ചെറുകിട സംരംഭങ്ങളിലൂടെ സാമ്പത്തിക സ്വതന്ത്ര്യം നേടാനുള്ള പ്രായോഗികമായ ആദ്യ പാഠമാണിതെന്ന് പറയാം. സ്വന്തം നാട്ടിലെ വിഭവങ്ങളെയും അവസരങ്ങളെയും പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്ന ഇത്തരം സംരംഭകത്വ മനോഭാവമാണ് ഒരു നാടിന്റെ സാമ്പത്തിക അടിത്തറയെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതെന്ന് ദാസനും വിജയനും നമുക്ക് കാണിച്ചുതരുന്നു.

അക്കാദമിക് ബിരുദങ്ങൾ അലങ്കാരമായി കൊണ്ടുനടക്കുമ്പോഴും അവ മെച്ചപ്പെട്ട ജീവിതം കരുപ്പിടിപ്പിക്കാൻ ഉപകരിക്കാത്ത മലയാളിയുടെ ദുരവസ്ഥയെ 'ടി.പി. ബാലഗോപാലൻ എം.എ' എന്ന ചിത്രം അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. ഉയർന്ന വിദ്യാഭ്യാസ യോഗ്യതയുണ്ടായിട്ടും സ്വന്തം കഴിവിനോ അറിവിനോ അനുയോജ്യമായ തൊഴിൽ ലഭിക്കാതെ, നിലനിൽപ്പിനായി താരതമ്യേന കുറഞ്ഞ വേതനമുള്ള ജോലികൾ ചെയ്യാൻ നിർബന്ധിതനാകുന്ന 'അണ്ടർഎംപ്ലോയ്മെന്റ്' (Underemployment) എന്ന ഗൗരവമേറിയ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയാണ് ഈ സിനിമ ചർച്ച ചെയ്യുന്നത്. സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രത്തിലെ ഈ പ്രതിഭാസം വ്യക്തിയുടെ ഉൽപ്പാദനക്ഷമതയെ തളർത്തുക മാത്രമല്ല, വലിയൊരു ജനതയുടെ തൊഴിൽ നൈപുണ്യത്തെ പാഴാക്കി കളയുന്നതിലൂടെ രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക വളർച്ചയെ പിന്നോട്ടടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പ്യൂൺ ജോലിക്ക് പോലും ക്യൂ നിൽക്കുന്ന ബിരുദധാരികളിലൂടെ, കേരളത്തിലെ വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയും തൊഴിൽ വിപണിയും തമ്മിലുള്ള വലിയ വിടവിനെ ശ്രീനിവാസൻ പരിഹാസത്തോടെയെങ്കിലും ഗൗരവമായി വിചാരണ ചെയ്യുന്നുണ്ട്.

സംരംഭകത്വ മേഖലയിൽ കേരളം നേരിടുന്ന കടമ്പകളെ ശ്രീനിവാസനോളം പച്ചയായി ആവിഷ്കരിച്ച മറ്റൊരു കലാകാരനില്ല എന്നതിന് 'വരവേൽപ്പ്' എന്ന ചിത്രം അടിവരയിടുന്നു. ഗൾഫിൽ വിയർപ്പൊഴുക്കി സമ്പാദിച്ച പണം സ്വന്തം നാട്ടിൽ നിക്ഷേപിച്ച് ഒരു ചെറുകിട സംരംഭം തുടങ്ങാൻ ശ്രമിക്കുന്ന പ്രവാസി മലയാളി നേരിടുന്ന ദയനീയ പരാജയമാണ് ഈ സിനിമയുടെ പ്രമേയം. സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രത്തിലെ 'നിക്ഷേപ സൗഹാർദ്ദ അന്തരീക്ഷം' (Investment friendly atmosphere), യൂണിയൻ പ്രശ്നങ്ങളാലും അനാവശ്യ രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടലുകളാലും എങ്ങനെ കലുഷിതമാകുന്നു എന്ന് ഈ ചിത്രം വരച്ചുകാട്ടുന്നു. 'Ease of Doing Business' എന്ന ആധുനിക സങ്കൽപ്പത്തിന്റെ അഭാവം, ചുവപ്പുനാടകൾ (Red Tapism), തൊഴിൽ സമരങ്ങൾ എന്നിവ ഒരു സംരംഭകനെ എങ്ങനെ തകർക്കുമെന്ന് വിശകലനം ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, മൂലധനം ഉണ്ടായതുകൊണ്ട് മാത്രം ഒരു നാട് പുരോഗതി പ്രാപിക്കില്ലെന്നും അത് ഉൽപ്പാദനക്ഷമമായി വിനിയോഗിക്കാൻ അനുകൂലമായ ഒരു വ്യവസ്ഥിതി കൂടി അനിവാര്യമാണെന്നുമുള്ള പ്രായോഗിക സത്യമാണ് ഈ തിരക്കഥ പങ്കുവെക്കുന്നത്.

ഉദ്യോഗസ്ഥാധിപത്യവും ചുവപ്പുനാടകളും (Red Tapism) ഒരു സംരംഭകന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെ എങ്ങനെ തളർത്തുന്നു എന്നതിന്റെ നേർക്കാഴ്ചകളാണ് 'വെള്ളാനകളുടെ നാട്', 'മിഥുനം' എന്നീ ചിത്രങ്ങൾ. സർക്കാർ സംവിധാനങ്ങളിലെ അഴിമതിയും ഫയലുകൾ നീങ്ങാൻ എടുക്കുന്ന കാലതാമസവും ഒരു ചെറുകിട സംരംഭകന്റെ മൂലധനത്തെയും ആത്മവിശ്വാസത്തെയും എങ്ങനെയെല്ലാം ചോർത്തിക്കളയുന്നു എന്ന് അദ്ദേഹം ഈ സിനിമകളിലൂടെ വിവരിച്ചു. ബിസിനസ്സ് തുടങ്ങാനുള്ള ആവേശത്തോടെ ഇറങ്ങിത്തിരിക്കുന്നവർ വ്യവസ്ഥിതിയുടെ ഭാഗമായുള്ള അഴിമതിക്ക് മുൻപിൽ നിസ്സഹായരാകുന്നത് കേരളത്തിന്റെ വ്യാവസായിക പിന്നോക്കാവസ്ഥയുടെ പ്രധാന കാരണങ്ങളിലൊന്നായി അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.

'മിഥുനം' എന്ന ചിത്രത്തിൽ സേതുമാധവൻ എന്ന കഥാപാത്രത്തിലൂടെ ബിസിനസ്സ് പ്ലാനുകളിൽ പ്രായോഗികതയേക്കാൾ വൈകാരികത കലർത്തുന്ന ശരാശരി മലയാളിയുടെ സംരംഭകത്വ ശൈലിയെ അദ്ദേഹം വിമർശനാത്മകമായി അവതരിപ്പിച്ചു. ഗൗരവമായ ' പ്രായോഗികതാ പഠനം' (Feasibility Study) നടത്താതെയും വിപണിയുടെ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാതെയും കേവലം ആവേശത്തിന്റെ പുറത്ത് തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുന്നത് വലിയ സാമ്പത്തിക തകർച്ചയ്ക്ക് കാരണമാകുമെന്ന് ഈ സിനിമ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. സംരംഭകത്വം എന്നത് വെറും പണമോ ആശയമോ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് പ്രതികൂല സാഹചര്യങ്ങളെയും ചുവപ്പുനാടകളെയും അതിജീവിക്കാനുള്ള ആസൂത്രണവും പ്രായോഗിക ബുദ്ധിയുമാണെന്ന വലിയ പാഠമാണ് ശ്രീനിവാസൻ തന്റെ തിരക്കഥകളിലൂടെ പങ്കുവെക്കുന്നത്.

ഓരോ സിനിമയും ഓരോ ‘സന്ദേശ’മാകുമ്പോൾ

ശ്രീനിവാസന്റെ തിരക്കഥകൾ മലയാളി സമൂഹത്തിന്റെ അധ്വാന സംസ്കാരത്തെയും (Work Culture) ഉൽപ്പാദനക്ഷമമല്ലാത്ത രാഷ്ട്രീയ ബോധ്യങ്ങളെയും നിശിതമായി വിചാരണ ചെയ്യുന്നു. ഒരു നാടിന്റെ സാമ്പത്തിക പുരോഗതിയുടെ അടിസ്ഥാനം അവിടുത്തെ മനുഷ്യവിഭവശേഷി (Human Capital) എത്രത്തോളം ഫലപ്രദമായി വിനിയോഗിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. 'സന്ദേശം' എന്ന ചിത്രം ഇതിന്റെ ഏറ്റവും മികച്ച ഉദാഹരണമാണ്; രാഷ്ട്രീയത്തെ സേവനമായി കാണുന്നതിന് പകരം, ഉൽപ്പാദനപരമായ തൊഴിലുകളിൽ ഏർപ്പെടാതെ അതൊരു ഉപജീവനമാർഗ്ഗമായി സ്വീകരിക്കുന്ന യുവത്വം രാജ്യത്തിന്റെ 'സാമ്പത്തിക ബാധ്യത' (Economic Burden) ആയി മാറുന്ന കാഴ്ചയാണ് ഈ സിനിമ വരച്ചുകാട്ടുന്നത്. "രാഷ്ട്രീയം ഒരു തൊഴിലല്ല" എന്ന കൃത്യമായ സാമ്പത്തിക പാഠം പങ്കുവെക്കുന്നതിലൂടെ, അധ്വാനത്തോടുള്ള വിമുഖത ഒരു നാടിന്റെ വികസനത്തെ എങ്ങനെ പിന്നോട്ടടിക്കുന്നു എന്ന ഗൗരവമായ സത്യമാണ് ചിത്രം ചർച്ച ചെയ്യുന്നത്.

'ഞാൻ പ്രകാശൻ' എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെ ആധുനിക കാലഘട്ടത്തിലെ മലയാളിയുടെ സാമ്പത്തിക മനോഭാവത്തെ ശ്രീനിവാസൻ പരിഹാസരൂപേണ വിശകലനം ചെയ്യുന്നു. കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യാതെ തന്നെ സുഖസൗകര്യങ്ങൾ അനുഭവിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹവും, അതിനായി കുറുക്കുവഴികൾ തേടുന്ന പ്രവണതയും മലയാളിയുടെ സാമ്പത്തിക സ്വഭാവത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറിയിരിക്കുന്നു എന്ന് ഈ ചിത്രം വ്യക്തമാക്കുന്നു. നഴ്സിംഗ് പോലുള്ള പ്രായോഗിക നൈപുണ്യങ്ങൾ കൈവശമുണ്ടായിട്ടും നാട്ടിൽ ജോലി ചെയ്യാൻ മടിക്കുന്നതും, വിദേശത്തേക്ക് കടക്കാൻ എളുപ്പവഴികൾ നോക്കുന്നതും ഇതിന്റെ ഉദാഹരണമാണ്. ശരിയായ തൊഴിൽ സംസ്കാരമില്ലാതെ കേവലം വിദേശ പണത്തെ (foreign remittance) മാത്രം ആശ്രയിച്ച് മുന്നോട്ട് പോകുന്ന ഒരു ജനതയ്ക്ക് ദീർഘകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ സാമ്പത്തിക പുരോഗതി കൈവരിക്കാനാവില്ലെന്ന് ഈ സിനിമ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു. ഒടുവിൽ മണ്ണിലിറങ്ങി അധ്വാനിക്കാൻ പ്രകാശൻ തയ്യാറാകുന്നത്, കേരളത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പ് ഉൽപ്പാദനക്ഷമമായ ആഭ്യന്തര അധ്വാനത്തിലാണെന്ന വലിയ തിരിച്ചറിവാണ് പകർന്നു നൽകുന്നത്.

ഓരോ തിരക്കഥയും പ്രായോഗിക സാമ്പത്തിക പാഠപുസ്തകമാകുമ്പോൾ

ശ്രീനിവാസന്റെ ഓരോ തിരക്കഥയും മലയാളിയുടെ പ്രായോഗിക സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രത്തിനുള്ള മികച്ച പാഠപുസ്തകങ്ങളാണ്. ആഡം സ്മിത്തോ ജോൺ മെയ്‌നാർഡ് കെയ്ൻസോ മുന്നോട്ടുവെച്ച ഗഹനമായ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ അക്കാദമിക് തലങ്ങളിൽ ഒതുങ്ങുമ്പോൾ, ശ്രീനിവാസൻ അവയെ സാധാരണക്കാരന്റെ അടുക്കളയിലേക്കും തൊഴിലിടങ്ങളിലേക്കും അനായാസം എത്തിച്ചു. പുസ്തകങ്ങളിൽ വായിക്കുന്ന സിദ്ധാന്തങ്ങളേക്കാൾ ഉപരിയായി, സ്വന്തം ജീവിതശൈലിയിൽ വരുത്തേണ്ട മാറ്റങ്ങളാണ് അദ്ദേഹം തിരക്കഥകളിലൂടെ സംവദിക്കുന്നത്. സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രത്തിലെ 'ഡിമാൻഡ് ആൻഡ് സപ്ലൈ', 'പണപ്പെരുപ്പം', 'വിദേശ നിക്ഷേപം' തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ ചിരിയിലൂടെ അവതരിപ്പിക്കുമ്പോഴും അവയിൽ വലിയൊരു ഗൗരവം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്. ഗൾഫ് പണം കേരളത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക അടിത്തറയെ എങ്ങനെയെല്ലാം സ്വാധീനിച്ചുവെന്നും, കൃഷിയും ഉൽപ്പാദന മേഖലയും എങ്ങനെ അവഗണിക്കപ്പെട്ടുവെന്നും ശ്രീനിവാസൻ സിനിമകൾ പരിശോധിക്കുന്നുണ്ട്.

സാമ്പത്തിക സാക്ഷരതയുടെയും (Financial Literacy) തൊഴിലിൻ്റെ അന്തസ്സിന്റെയും (Dignity of Labour) അനിവാര്യത വിളിച്ചോതുന്ന ഈ രചനകൾ, കേവലം വിനോദത്തിനപ്പുറം സമൂഹത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ശീലങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്ന കാലാതീതമായ സൃഷ്ടികളാണ്. ശ്രീനിവാസന്റെ തൂലികയും സത്യൻ അന്തിക്കാടിന്റെ സംവിധാനവും സമന്വയിച്ചപ്പോൾ പിറന്നത് മലയാളിയുടെ സാമ്പത്തിക പരിവർത്തനങ്ങളെ അടയാളപ്പെടുത്തിയ ചലിക്കുന്ന ചരിത്രരേഖകളാണ്. ഓരോ സാധാരണക്കാരന്റെയും സാമ്പത്തിക ശീലങ്ങളെയും പരാജയങ്ങളെയും നർമ്മത്തിലൂടെ വെള്ളിത്തിരയിലെത്തിച്ച ഈ കൂട്ടുകെട്ട്, സിനിമയെ കേവലം വിനോദത്തിനപ്പുറം ജീവിതയാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന ഒരു സാമൂഹിക പാഠശാലയായി മാറ്റി. ചുരുക്കത്തിൽ, വെള്ളിത്തിരയിലെ തമാശകൾക്കപ്പുറം പ്രായോഗിക സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രത്തിന്റെ വലിയൊരു പാഠശാല തന്നെയാണ് ശ്രീനിവാസൻ എന്ന അതുല്യ കലാകാരൻ മലയാളികൾക്കായി തുറന്നിട്ടത്.