ഒരു പുതുമഴ

പച്ചപ്പ് പിന്മാറുമ്പോൾ ഭൂമിമടിയിലായി
അത്ഭുതങ്ങളുടെ ലോകം മങ്ങുന്നു…
വരൾച്ചയുടെ വേദന ലളിതമല്ല
എങ്കിലും ഭൂമിയൊന്ന് തിളക്കണം.

കുട്ടികൾ മുറ്റത്തേക്ക് ഓടിയിറങ്ങി
മഴത്തുള്ളികളെ പക്ഷിയായി
ഒരു നാട്ടിലേക്ക് പറക്കാൻ -
പറഞ്ഞിട്ട് കിടന്നുറങ്ങി.

നല്ല വെയില്
മരങ്ങൾ കുളിച്ചുണങ്ങി
മാനും മരതൈയ്യും
വേലി കെട്ടാൻ ഒരുങ്ങി.
ഒന്നിണങ്ങിവരുവാൻ കൊതിക്കുന്ന
കാറ്റിനെ കൂട്ട് വിളിച്ച് ഒരു കല്ല്
ഉരുണ്ടുരുണ്ട് ഉരുണ്ടുരുണ്ട്
ഭാരമുള്ള കാടിനെ കണ്ടു.

അന്ന് അവിടെ മഴ പെയ്തു.
പെൺകുഞ്ഞു പിടക്കുന്നു…
നാടാകെ ആഘോഷം.
വിളിച്ചുണർത്തുന്ന നിമിഷത്തിൽ...
ഇലകളിൽ തളിർത്ത ജീവനിൽ
ആ കുഞ്ഞ് തെളിഞ്ഞ നീരിൽ
ജീവൻവെച്ച് പൂതിയായിട്ടൊരു
കൂവൽ കൂവൽ കൂവിട്ട് ചിരിച്ചു.

വളര്.

തോടുകൾ കരകവിഞ്ഞൊഴുകുന്നു…
മരങ്ങളെല്ലാം വിളിക്കുന്നു.
വെള്ളിമാഞ്ഞ നിന്റെ മുഖക്കുരു
പൂമരമായി പൂത്തുലഞ്ഞു.

എന്നാലും
ഒരു മലയിലെ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിൽ
കുടുങ്ങിപ്പോയ അമ്മയെ രക്ഷിക്കാൻ
ഊതിക്കുടിച്ചാലേ രക്ഷയാവുള്ളൂ…

ഞാനൊന്ന് ഊതട്ടെ,
ഊഫ്...

ഊതി
ഒരു പാട്ടൂതി
ഒരുപാടൂതി
ഓമനയായി അമ്മ
എനിക്കും ഒരു ഊത്തൂതി.
അവിടുന്ന് ഞാന്റെ
അമ്മയുടെ മുലക്കണ്ണിൽ
നാവിട്ട് ചിലച്ചപ്പോൾ
ഒരു പുതുമഴ പെയ്തു.

ആ പെയ്ത്താണ് അമ്മ.

വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളായി അമ്മയായി
പതിക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ ഹൃദയം
സന്തോഷത്തിൽ നിറയുന്നു…

ഒരു പുതുമഴ.