രാജ്യാന്തര നിയമങ്ങൾക്കും നിയമലംഘനത്തിനുമിടയിൽ
ഹോർമുസ് കടലിടുക്ക്

ഇറാനെതിരായ പശ്ചിമേഷ്യൻ യുദ്ധം ഫെബ്രുവരിയിൽ ആരംഭിച്ചതുമുതൽ ലോകത്തെ ഏറ്റവും തന്ത്രപ്രധാന സമുദ്രപാതയായ ഹോർമുസ് കടലിടുക്ക് സംഘർഷമേഖലയായി മാറിയിരിക്കുകയാണ്. പേർഷ്യൻ ഗൾഫിനെ അറേബ്യൻ കടലുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഈ ഇടുങ്ങിയ പാതയിലൂടെയാണ് ലോകത്തിലെ എണ്ണ-വാതക വിതരണത്തിന്റെ അഞ്ചിലൊന്നിലധികം കടന്നുപോകുന്നത്. ഇവിടെയുണ്ടാകുന്ന ഏത് തടസ്സവും ആഗോളതലത്തിൽ ഊർജ്ജ വിപണികളിലും ഷിപ്പിംഗ് ശൃംഖലകളിലും ആഘാതം സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

ഭീഷണികളും വെല്ലുവിളികളും അവകാശവാദങ്ങളും കാരണം ഹോർമുസ് കടലിടുക്കിലെ ഭൗമരാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യം ഇപ്പോൾ വളരെയധികം അസ്വസ്ഥജനകമാണ്. ആയിരക്കണക്കിന് കപ്പലുകളാണ് അവിടെ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നത്. സമുദ്ര നിയമങ്ങൾ ലംഘിച്ചു എന്നാരോപിച്ച് ഇറാൻ കപ്പലുകൾ പിടിച്ചെടുക്കുകയും വെടിയുതിർക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോഴും, കടലിടുക്ക് ഗതാഗതത്തിനായി തുറന്നിരിക്കുകയാണെന്ന് ഒരു ഘട്ടത്തിൽ അവർ അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നു. ആരുടെയും പക്ഷം പിടിക്കാത്ത വാണിജ്യകപ്പലുകൾ പോലും തടസ്സങ്ങൾ നേരിടുന്നു എന്നത് ഷിപ്പിംഗ് ഓപ്പറേറ്റർമാർക്കിടയിൽ ഗുരുതരമായ ആശങ്കയുണ്ടാക്കുന്നു.

സാധാരണനിലയിൽ 100-ലധികം കപ്പലുകൾ കടന്നുപോയിരുന്ന സ്ഥാനത്ത്, ഒരു ഘട്ടത്തിൽ പ്രതിദിനം ഏകദേശം 15 മുതൽ 20 വരെ കപ്പലുകൾ മാത്രമാണ് കടത്തിവിട്ടിരുന്നത്. അവയിൽ പലതും ബദൽ മാർഗ്ഗങ്ങളോ ഇറാൻ നിർദ്ദേശിച്ച പാതകളോ ആണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ ഗതാഗതവും പലപ്പോഴും തടസ്സപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഹോർമുസ് കടലിടുക്കിലൂടെയുള്ള യാത്ര ഇനി ഒട്ടും സുരക്ഷിതമല്ലെന്നും അത് നിബന്ധനകൾക്കും വലിയ അപകടസാധ്യതകൾക്കും വിധേയമാണെന്നുമാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

അതേസമയം, കടലിടുക്കിന് പകരം ഇറാനിയൻ തുറമുഖങ്ങളെ ലക്ഷ്യം വെച്ചുകൊണ്ട് അമേരിക്ക ഒരു "ദൂരസ്ഥ ഉപരോധം" (distant blockade) ഏർപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇറാൻ-പാകിസ്താൻ തീരം മുതൽ ഒമാൻ- യു എ ഇ ഇടനാഴി വരെ നീളുന്ന വിശാലമായ മേഖലയിൽ യുഎസ് നാവികസേന നിലയുറപ്പിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഇറാനിയൻ തുറമുഖങ്ങളിലേക്ക് പോകുന്ന കപ്പലുകൾക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുകയോ തിരിച്ചയക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു. ചുരുങ്ങിയ സമയത്തിനുള്ളിൽ ഇരുപതിലധികം കപ്പലുകൾ ഇത്തരത്തിൽ വഴിതിരിച്ചുവിട്ടതായാണ് റിപ്പോർട്ട്. കടലിടുക്ക് ഔദ്യോഗികമായി അടച്ചുപൂട്ടാതെ തന്നെ ഇറാന് മേൽ സമ്മർദ്ദം ചെലുത്താൻ ഈ സമീപനം വാഷിംഗ്ടണിനെ സഹായിക്കുന്നു, ഒപ്പം ആഗോള നാവിക ഗതാഗതം സംരക്ഷിക്കുന്നു എന്ന അവകാശവാദം നിലനിർത്താനും അവർക്ക് സാധിക്കുന്നു. മേഖലയിലെ ഇറാന്റെ തന്ത്രപരമായ നേട്ടങ്ങളെ ചെറുക്കാൻ ഇസ്രായേൽ പൂർണ്ണമായും വാഷിംഗ്ടണിന് പിന്നിലുണ്ട്.

ഈ സംഭവങ്ങൾ ദീർഘകാലമായി പരിഹരിക്കപ്പെടാതെ കിടക്കുന്ന വലിയൊരു നിയമ-സൈനിക പോരാട്ടത്തിലേക്കാണ് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്. തങ്ങളുടെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ സ്ഥാനം ഉപയോഗിച്ച് രാഷ്ട്രീയവും സാമ്പത്തികവുമായ നേട്ടങ്ങൾ കൊയ്യാൻ ഇറാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, ഈ മേഖലയിൽ തുറന്ന പ്രവേശനം ഉറപ്പാക്കാനും ഇറാന്റെ സ്വാധീനം പരിമിതപ്പെടുത്താനുമാണ് അമേരിക്ക ലക്ഷ്യമിടുന്നത്. ഇതിന്റെ ഫലമായി അപകടസാധ്യതകൾ ഏറിയതും, ചെറിയൊരു പിഴവ് പോലും വലിയ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾക്ക് കാരണമായേക്കാവുന്നതുമായ ഒരു സംഘർഷാവസ്ഥ അവിടെ രൂപപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

ചുരുക്കത്തിൽ, സൈനികശക്തിയും സാമ്പത്തിക സമ്മർദ്ദവും തന്ത്രപരമായ താൽപ്പര്യങ്ങളും ഏറ്റുമുട്ടുന്ന ഒരു കേന്ദ്രമായി ഹോർമുസ് കടലിടുക്ക് മാറിയിരിക്കുന്നു. ഒരുകാലത്ത് ആഗോള വ്യാപാരത്തിന്റെ പ്രവചനീയമായ ഒരു പാതയായിരുന്ന ഹോർമുസ് ഇന്ന് അനിശ്ചിതത്വത്തിന്റെ മേഖലയായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടു. അവിടെയുള്ള ഓരോ നാവിക- സൈനിക നീക്കവും നിയമപരവും ഭൗമരാഷ്ട്രീയവുമായ വലിയ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ നിറഞ്ഞതാണ്.

നിയമപരമായ ചട്ടക്കൂടും
വ്യത്യസ്ത വ്യാഖ്യാനങ്ങളും

ഹോർമുസ് കടലിടുക്കിലെ പ്രതിസന്ധി കേവലം അധികാരത്തിന്റെയും നിയന്ത്രണത്തിന്റെയും മാത്രം പ്രശ്നമാണോ? തീർച്ചയായും അന്താരാഷ്ട്ര കടലിടുക്കുകളെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന നിയമസംഹിതകളെക്കുറിച്ചുള്ള മൗലികമായ അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങളാണ് ഈ സ്തംഭനാവസ്ഥയുടെ പ്രധാന കാരണം.അമേരിക്ക ഈ കടലിടുക്കിനെ ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര ജലപാതയായിട്ടാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. അതിനാൽ കപ്പലുകൾക്ക് ഇവിടെ "ട്രാൻസിറ്റ് പാസേജ്" (Transit Passage) അഥവാ തടസ്സമില്ലാതെ കടന്നുപോകാനുള്ള അവകാശമുണ്ടെന്ന് അവർ വാദിക്കുന്നു. ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ സമുദ്ര നിയമ കൺവെൻഷനുമായി (UNCLOS) ബന്ധപ്പെട്ട ഈ തത്വം, കപ്പലുകൾക്ക് യാതൊരു ഇടപെടലുമില്ലാതെ തുടർച്ചയായി സഞ്ചരിക്കാൻ അനുമതി നൽകുന്നു. വിമാനങ്ങൾക്കും അന്തർവാഹിനികൾക്കും ഈ അവകാശം ബാധകമാണെന്നത് ആഗോള നാവിക ഗതാഗത സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് ഊന്നൽ നൽകുന്നു.

എന്നാൽ ഇറാൻ ഇതിനെ മറ്റൊരു രീതിയിലാണ് വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നത്. അവർ പഴയ നിയമതത്വങ്ങളെ, പ്രത്യേകിച്ച് "ഇന്നസെന്റ് പാസേജ്" (Innocent Passage) എന്ന ആശയത്തെയാണ് ആശ്രയിക്കുന്നത്. ഇതനുസരിച്ച്, തീരദേശ രാജ്യങ്ങൾക്ക് തങ്ങളുടെ പ്രാദേശിക ജലപരിധിയിലൂടെയുള്ള ഗതാഗതത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കൂടുതൽ അധികാരമുണ്ട്. കടലിടുക്കിന്റെ ഇരുവശങ്ങളിലുമായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഇറാനും ഒമാനും, കടന്നുപോകുന്ന കപ്പലുകൾ തങ്ങളുടെ സുരക്ഷയ്ക്ക് ഭീഷണിയാണോ എന്ന് പരിശോധിക്കാൻ അവകാശമുണ്ടെന്ന് ഈ കാഴ്ചപ്പാട് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഈ വ്യാഖ്യാനം ഗതാഗത നിയന്ത്രണത്തിന് അനുമതി നൽകുന്നുണ്ടെങ്കിലും, പാത പൂർണ്ണമായി തടയാൻ അനുവാദം നൽകുന്നില്ല

സ്വന്തം നിയമവാദങ്ങളുടെ അതിർവരമ്പുകൾ പോലും ലംഘിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള ഇറാന്റെ സമീപകാലപ്രവർത്തനങ്ങളാണ് നിലവിലെ സംഘർഷങ്ങൾക്ക് ആക്കം കൂട്ടുന്നത് എന്ന് നിരീക്ഷകർ പറയുന്നു. മുൻകാല ഉടമ്പടികൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്, ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര കടലിടുക്കിലൂടെയുള്ള ഗതാഗതം തടസ്സപ്പെടുത്താൻ പാടില്ല എന്നാണ്. എന്നാൽ ചില പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളിൽ കടലിടുക്ക് നിയന്ത്രിക്കാനോ അടച്ചുപൂട്ടാനോ തങ്ങൾക്ക് അധികാരമുണ്ടെന്നാണ് ഇറാൻ വാദിക്കുന്നത്. സൈനികമായ ഇടപെടലുകൾക്ക് വ്യക്തമായ തെളിവുകളില്ലാതെ നിഷ്പക്ഷമായ വാണിജ്യ കപ്പലുകളെ ലക്ഷ്യം വയ്ക്കുമ്പോൾ, ഇറാന്റെ ഈ നിലപാടിനെ നിയമപരമായി ന്യായീകരിക്കുക പ്രയാസമാണ്.

ഇറാനോ അമേരിക്കയോ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ സമുദ്രനിയമ കൺവെൻഷൻ (UNCLOS) പൂർണ്ണമായി അംഗീകരിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല എന്നത് ഈ നിയമപ്രശ്നങ്ങളെ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമാക്കുന്നു. ലോകമെമ്പാടും ഈ നിയമചട്ടക്കൂടുകൾ പിന്തുടരുമ്പോഴും, പ്രധാനപ്പെട്ട ഈ രണ്ട് കക്ഷികളുടെ വിട്ടുനിൽക്കൽ നിയമങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കുന്നതിലും വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നതിലും വലിയ പ്രശ്‍നം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഇരുപക്ഷവും തങ്ങളുടെ നിലപാടുകളെ പിന്തുണയ്ക്കാൻ അന്താരാഷ്ട്ര നിയമത്തിലെ വിവിധ ഭാഗങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്നത് നിയമവ്യവസ്ഥയെ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നു.

അമേരിക്കയുടെ നടപടികളും ശ്രദ്ധേയമാണ്. സായുധ പോരാട്ടനിയമങ്ങൾ പ്രകാരം, കൃത്യമായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടതും ആനുപാതികമായതും മാനുഷികമായ പ്രവേശനത്തിന് അനുമതിയുള്ളതുമാണെങ്കിൽ ഒരു നാവിക ഉപരോധം നിയമപരമാകാം എന്ന് വിദഗ്ധർ പറയുന്നു. തങ്ങളുടെ നടപടികൾ ഈ നിബന്ധനകൾ പാലിക്കുന്നുണ്ടെന്നാണ് വാഷിംഗ്ടൺ അവകാശപ്പെടുന്നത്. എന്നാലും നിഷ്പക്ഷമായ കപ്പൽ ഗതാഗതത്തിൽ ഇടപെടുന്നത്, പ്രത്യേകിച്ച് അത് ആഗോള വ്യാപാരത്തെ ബാധിക്കുമ്പോൾ നിയമപരവും ധാർമ്മികവുമായ ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർത്തുന്നു.

ഫലത്തിൽ, ഹോർമുസ് കടലിടുക്ക് നിയമപരമായ തർക്കങ്ങളുടെ ഒരു വേദികൂടിയായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഓരോ പക്ഷവും തങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നത് സ്വന്തം നടപടികളെ ന്യായീകരിക്കാൻ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് തങ്ങളുടേതാണ് ശരിയായ നിലപാടെന്ന് ആഗോളതലത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചെടുക്കാൻ കൂടിയാണ്.

ഭൗമരാഷ്ട്രീയ താൽപ്പര്യങ്ങളും
ആഗോള പ്രത്യാഘാതങ്ങളും

ഹോർമുസ് കടലിടുക്കിലെ സംഘർഷങ്ങൾ കേവലം പ്രാദേശികമായ തർക്കങ്ങൾ മാത്രമല്ല. ഇന്ത്യ, ചൈന, ജപ്പാൻ, യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങൾ തുടങ്ങിയ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥകൾ തങ്ങളുടെ ഊർജ്ജ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഈ പാതയെയാണ് പ്രധാനമായും ആശ്രയിക്കുന്നത്. ഇന്ത്യയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അസംസ്‌കൃത എണ്ണ ഇറക്കുമതിയുടെ വലിയൊരു ഭാഗം ഗൾഫ് മേഖലയിൽ നിന്നായതിനാൽ, ഇവിടെയുണ്ടാകുന്ന ഏത് തടസ്സവും രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയ്ക്ക് നേരിട്ടുള്ള ഭീഷണിയാണ്. ഇൻഷുറൻസ് ചെലവ് വർദ്ധിക്കുന്നതും, കപ്പലുകൾ വൈകുന്നതും, എണ്ണവിലയിലെ അസ്ഥിരതയും പണപ്പെരുപ്പത്തിലേക്കും സാമ്പത്തിക സമ്മർദ്ദത്തിലേക്കും നയിക്കുന്നു.

തങ്ങളുടെ ഊർജ്ജ ആവശ്യങ്ങളുടെ ഭൂരിഭാഗത്തിനും പശ്ചിമേഷ്യൻ എണ്ണയെ ആശ്രയിക്കുന്ന ജപ്പാൻ, ദക്ഷിണ കൊറിയ തുടങ്ങിയ ഏഷ്യൻ രാജ്യങ്ങൾക്കും ഈ പ്രതിസന്ധി ഒരുപോലെ നിർണ്ണായകമാണ്. നിലവിൽ തന്നെ ഊർജ്ജ അനിശ്ചിതത്വം നേരിടുന്ന യൂറോപ്പിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ഈ പാതയിലെ അസ്ഥിരത അവരുടെ സുരക്ഷിതത്വത്തിന്മേലുള്ള സമ്മർദ്ദം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. ഗൾഫ് ഊർജ്ജത്തിന്റെ പ്രധാന ഇറക്കുമതിക്കാരായ ചൈനയും, മേഖലയിലെ തങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക താൽപ്പര്യങ്ങളും തന്ത്രപരമായ ബന്ധങ്ങളും സന്തുലിതമായി നിലനിർത്തിക്കൊണ്ട് ഇവിടുത്തെ സംഭവവികാസങ്ങളെ സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിച്ചുവരികയാണ്.

സാമ്പത്തിക പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ വളരെ വലുതാണെങ്കിലും, അതിലുപരി ഭൗമരാഷ്ട്രീയപരമായ മറ്റൊരു ആശങ്ക കൂടിയുണ്ട്. അത് ഈ സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കുന്ന കീഴ്വഴക്കമാണ്. യുദ്ധസാഹചര്യങ്ങളിൽ അന്താരാഷ്ട്ര ജലപാതകളിൽ പുതിയ നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്താൻ രാജ്യങ്ങൾക്ക് അധികാരമുണ്ടെന്ന ഇറാന്റെ വാദം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടാൽ, അത് ആഗോള നാവികനിയമങ്ങളെത്തന്നെ മാറ്റിമറിച്ചേക്കാം. ഭാവിയിലെ സംഘർഷങ്ങളിൽ മലാക്ക കടലിടുക്ക് അല്ലെങ്കിൽ ബാബ് അൽ-മന്ദബ് തുടങ്ങിയ തന്ത്രപ്രധാനമായ മറ്റ് ജലപാതകളിലും സമാനമായ അവകാശവാദങ്ങൾ ഉയർന്നുവരാൻ ഇത് കാരണമാകും. ഇത് ആഗോള വ്യാപാരത്തിന്റെ നട്ടെല്ലായ 'തുറന്ന സമുദ്രപാതകൾ' എന്ന രാജ്യാന്തര തത്വത്തെ തകർക്കും.

അമേരിക്കയുടെ നിലപാട് തികച്ചും വ്യക്തമാണ്. നാവിക ഗതാഗത സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ സംരക്ഷകരായി സ്വയം അവതരിപ്പിക്കുമ്പോഴും, അവരുടെ ഉപരോധ തന്ത്രങ്ങൾ ഇറാന്റെ സ്വാധീനം തടയാനും മേഖലയിൽ ആധിപത്യം നിലനിർത്താനുമുള്ള ആസൂത്രിത ശ്രമങ്ങളെയാണ് കാണിക്കുന്നത്. ആഗോള പൊതുമുതലിന്റെ (Global Commons) കാവൽക്കാരൻ, തന്ത്രപരമായ താൽപ്പര്യങ്ങളുള്ള ഒരു ശക്തി എന്നിങ്ങനെ അമേരിക്ക ചുമലിലേറ്റിയിരിക്കുന്ന ഇരട്ട വേഷം അവരുടെ നടപടികളെക്കുറിച്ചുള്ള കാഴ്ചപ്പാടുകളിൽ അവ്യക്തത സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

മേഖലയിലെ മറ്റ് രാജ്യങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ച് ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങൾ, വളരെ സങ്കീർണമായ സാഹചര്യത്തിലൂടെയാണ് കടന്നുപോകുന്നത്. തങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക അടിത്തറ സ്ഥിരതയുള്ള കയറ്റുമതിയിൽ അധിഷ്ഠിതമാണെങ്കിലും, സംഘർഷങ്ങൾ വർദ്ധിക്കുന്നതിന്റെ നേരിട്ടുള്ള പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ അവർ നേരിടുന്നു. അമേരിക്കയുമായുള്ള സുരക്ഷാപങ്കാളിത്തവും, ഇറാനുമായുള്ള ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ അടുപ്പവും തമ്മിൽ സന്തുലിതാവസ്ഥ നിലനിർത്താൻ അവർ പാടുപെടുകയാണ്.

ആശങ്കകളും വെല്ലുവിളികളും

നിലവിലെ സംഘർഷങ്ങൾ നിയമപരമായ മാനദണ്ഡങ്ങളെയും ഭൗമരാഷ്ട്രീയ തന്ത്രങ്ങളെയും എങ്ങനെ ബാധിക്കുന്നു എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും ഹോർമുസ് കടലിടുക്കിന്റെ ഭാവി. ദീർഘകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ കടലിടുക്കിന് മേൽ നിയന്ത്രണം ഉറപ്പാക്കാനുള്ള ഇറാന്റെ ശ്രമങ്ങളാണ് അവരുടെ പുതിയ നിർദ്ദേശങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഒരു കപ്പലിന് ഏകദേശം 20 ലക്ഷം ഡോളർ വരെ ഉയർന്ന ട്രാൻസിറ്റ് ഫീ ഈടാക്കാനുള്ള പദ്ധതിയോടൊപ്പം ഇറാനും ഒമാനും ചേർന്ന് സംയുക്ത നിരീക്ഷണ സംവിധാനം ഏർപ്പെടുത്താനുള്ള നീക്കങ്ങളും നടക്കുന്നുണ്ട്. കടലിടുക്കിനെ ഒരു സ്വതന്ത്രപാത എന്നതിൽ നിന്ന് നിയന്ത്രിത ഇടനാഴിയായി മാറ്റാനാണ് ഇതിലൂടെ ലക്ഷ്യമിടുന്നത്.

ഇത്തരത്തിലുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങൾ അന്താരാഷ്ട്ര സമുദ്രനിയമങ്ങളുടെ മൗലിക സ്വഭാവത്തെത്തന്നെ വെല്ലുവിളിക്കുന്നു. കൃത്യമായ കരാറുകളിലൂടെയും ഫീസ് ഘടനകളിലൂടെയും പ്രവർത്തിക്കുന്ന സൂയസ് കനാൽ അല്ലെങ്കിൽ പനാമ കനാൽ പോലുള്ള കൃത്രിമ ജലപാതകളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ഹോർമുസ് ഒരു പ്രകൃതിദത്ത പാതയാണ്. ഇത്തരം കടലിടുക്കുകളിലൂടെയുള്ള സ്വതന്ത്രമായ സഞ്ചാരത്തെ അന്താരാഷ്ട്ര നിയമം എക്കാലവും സംരക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതിനെ ഒരു വരുമാന മാർഗ്ഗമാക്കി മാറ്റുന്നത് ലോകത്തെ മറ്റ് ജലപാതകളുടെ ഭരണത്തെയും ബാധിച്ചേക്കാവുന്ന ഒരു വലിയ കീഴ്വഴക്കമായി മാറും.

ഇറാനും ഒമാനും ചേർന്നുള്ള സംയുക്ത സംവിധാനം എന്ന ആശയം ഏറെ പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നതാണ്. കടലിടുക്കിന്റെ പൂർണ്ണ വിസ്തൃതിയും ഈ രണ്ട് രാജ്യങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലായതിനാൽ, ഒരു ഏകോപിത സംവിധാനം വഴി ഗതാഗതത്തിന് മുൻകൂർ അനുമതി നിർബന്ധമാക്കാൻ അവർക്ക് സാധിക്കും. ഇത് സഞ്ചാരത്തിനുള്ള 'നിയമപരമായ അവകാശത്തെ' ഒരു 'അനുമതി അധിഷ്ഠിത സംവിധാനമാക്കി' മാറ്റുകയും ആഗോള നാവിക ഗതാഗതത്തിന്റെ സ്വഭാവം തന്നെ മൗലികമായി മാറ്റുകയും ചെയ്യും.

ഭൗമരാഷ്ട്രീയ കാഴ്ചപ്പാടിൽ, യുദ്ധകാല സാഹചര്യങ്ങളെ തങ്ങൾക്ക് അനുകൂലമായ ശാശ്വത തന്ത്രപ്രധാന നേട്ടങ്ങളാക്കി മാറ്റാനുള്ള ഇറാന്റെ ശ്രമമാണിത്. സംഘർഷ സമയങ്ങളിൽ നിയമങ്ങളെ തങ്ങൾക്ക് അനുകൂലമായി മാറ്റാൻ രാജ്യങ്ങൾ ശ്രമിക്കുന്ന പുതിയ പ്രവണതയെയും ഇത് കാണിക്കുന്നു. അതേസമയം, നിയമപരമായ വാദങ്ങളും നാവികസേനയുടെ സാന്നിധ്യവും ഉപയോഗിച്ച് ഗതാഗത സ്വാതന്ത്ര്യം നിലനിർത്താനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ അമേരിക്കയും തുടരും.

ഈ അനിശ്ചിതത്വം നീണ്ടുനിൽക്കുന്നത് അപകടകരമായ ഒരു അവസ്ഥയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു ഷിപ്പിംഗ് കമ്പനികൾ പാത മാറ്റുകയോ, ഇൻഷുറൻസ് തുക വർദ്ധിപ്പിക്കുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റ് ഊർജ്ജ സ്രോതസ്സുകൾ തേടുകയോ ചെയ്തേക്കാം. കാലക്രമേണ ഇത് കടലിടുക്കിന്റെ പ്രാധാന്യം കുറച്ചേക്കാമെങ്കിലും വലിയ സാമ്പത്തിക നഷ്ടത്തിന് വഴിവെക്കും. ഇത് ആത്യന്തികമായി ആഗോള സമുദ്രനിയമവ്യവസ്ഥയുടെ ഭാവിയെത്തന്നെ ബാധിക്കും.

(An earlier version appeared in The Wire).