ലോക രാഷ്ട്രീയ ഭൂപടത്തിലും ആഗോള ക്രൂഡ് ഓയിൽ വിപണിയിലും വമ്പിച്ച മാറ്റം സംഭവിക്കുകയാണ്. ഏറ്റവും പുതിയതും പ്രകടവുമായ സൂചനയാണ്, പെട്രോളിയം കയറ്റുമതി രാജ്യങ്ങളുടെ കൂട്ടായ്മയായ ഒപെക്കിൽ (OPEC) നിന്ന് പിന്മാറാനുള്ള യുണൈറ്റഡ് അറബ് എമിറേറ്റ്സിന്റെ (UAE) തീരുമാനം. ഇന്നു മുതൽ രാജ്യം ഒപെകിൽ ഉണ്ടാകില്ല എന്നാണ് യു.എ.ഇ പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ദശകങ്ങളായി ആഗോള വിപണിയിൽ എണ്ണവിലയും ഉൽപ്പാദനവും നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത് അമേരിക്കയുടെ താൽപ്പര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ചായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് അമേരിക്കയുടെ ആഗോള സാമ്പത്തിക ആധിപത്യത്തിന് വിള്ളൽ വീഴുകയാണ്. ഇതിന്റെ ഭാഗമായി ലോകക്രമം പടിഞ്ഞാറുനിന്ന് കിഴക്കോട്ട് മാറുന്ന നിശ്ശബ്ദ വിപ്ലവമാണ് അരങ്ങേറുന്നത്.

15 വർഷം മുമ്പ് വരെയുള്ള സാഹചര്യം പരിശോധിച്ചാൽ, ലോകത്തിലെ ഏത് ചരക്കിന്റെയും, പ്രത്യേകിച്ച് ക്രൂഡ് ഓയിലിന്റെ, വില നിശ്ചയിച്ചിരുന്നത് അമേരിക്കയായിരുന്നു. അമേരിക്കൻ ഡോളർ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഈ വ്യാപാരം 'പെട്രോ ഡോളർ' എന്ന രാഷ്ട്രീയ ആയുധമായാണ് വാഷിംഗ്ടൺ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. അക്കാലത്ത് എണ്ണ വിൽക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളായിരുന്നു (Sellers) വിപണിയിലെ കരുത്തർ. എന്നാൽ ഇന്ന് ആ സമവാക്യം കീഴ്മേൽ മറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. വിൽക്കുന്നവരേക്കാൾ ഇന്ന് വിപണിയെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് എണ്ണ വാങ്ങുന്ന വലിയ രാജ്യങ്ങളാണ് (Buyers).
ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ എണ്ണ ഉപഭോക്താക്കളായി ഇന്ത്യയും ചൈനയും മാറിയതോടെ, വിപണിയുടെ യഥാർത്ഥ അധികാരം ഉപഭോക്താക്കളുടെ കൈകളിലേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു. ഈ രണ്ട് രാജ്യങ്ങളും തങ്ങളുടെ ഊർജ്ജ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി അമേരിക്കൻ താൽപ്പര്യങ്ങളെ മറികടന്ന് റഷ്യയിൽ നിന്നും ഇറാനിൽ നിന്നും നേരിട്ട് എണ്ണ വാങ്ങാൻ തുടങ്ങിയത് ആഗോള രാഷ്ട്രീയത്തിലെ വലിയൊരു മാറ്റമാണ്.
അമേരിക്കയുടെ ഇരട്ടത്താപ്പാണ് ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടേണ്ട മറ്റൊരു പ്രധാന വിഷയം. എണ്ണവില പരമാവധി ഉയർത്തിനിർത്തുക എന്നത് എന്നും അമേരിക്കയുടെ പ്രഖ്യാപിത നയമായിരുന്നു. ഇതിലൂടെ തങ്ങളുടെ ഡോളറിന്റെ മൂല്യം നിലനിർത്താനും മറ്റ് രാജ്യങ്ങളുടെ മേൽ സാമ്പത്തിക സമ്മർദ്ദം ചെലുത്താനും അവർക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് റഷ്യയും ഇറാനും ആഗോള വിപണിയിൽ തങ്ങളുടേതായ വില നിശ്ചയിച്ച് എണ്ണ വിൽക്കുന്നു. ഇത് അമേരിക്കൻ ആധിപത്യത്തിനേറ്റ വലിയ പ്രഹരമാണ്.

കൗതുകകരമായ വസ്തുത, ഇന്ന് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ക്രൂഡ് ഓയിൽ ഉൽപ്പാദക രാജ്യം അമേരിക്ക തന്നെയാണ് എന്നതാണ്. 2000-മാണ്ടിലെ കണക്കുകളും ഇപ്പോഴത്തെ കണക്കുകളും പരിശോധിച്ചാൽ ഈ മാറ്റം വ്യക്തമാകും.
2000-ൽ അമേരിക്ക പ്രതിദിനം ഏകദേശം 5.8 മില്യൺ ബാരൽ എണ്ണയാണ് ഉൽപ്പാദിപ്പിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ 2026-ലെ കണക്കനുസരിച്ച് അത് 13.6 മില്യൺ ബാരലായി വർദ്ധിച്ചു. ഇതേ കാലയളവിൽ സൗദി അറേബ്യ 9.4 മില്യണിൽ നിന്ന് 11.0 മില്യണിലേക്കും, റഷ്യ 6.5 മില്യണിൽ നിന്ന് 10.7 മില്യണിലേക്കും ഉൽപ്പാദനം വർദ്ധിപ്പിച്ചു. കാനഡ (2.7-ൽ നിന്ന് 6.1 മില്യൺ), ചൈന (3.3-ൽ നിന്ന് 5.4 മില്യൺ) എന്നീ രാജ്യങ്ങളും ഈ പട്ടികയിൽ മുൻനിരയിലുണ്ട്. ലോകം എണ്ണയ്ക്കായി അറബ് രാജ്യങ്ങളെ മാത്രം ആശ്രയിച്ചിരുന്ന കാലം അവസാനിക്കുകയും ഉൽപ്പാദന കേന്ദ്രങ്ങൾ വൈവിധ്യവൽക്കരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
ഈയൊരു പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് യു.എ.ഇയുടെ പുതിയ നീക്കങ്ങളെ വിലയിരുത്തേണ്ടത്. ഒപെക്കിന്റെ ഭാഗമായി നിൽക്കുമ്പോൾ ലഭിക്കുന്നതിനേക്കാൾ വലിയ സാമ്പത്തിക ലാഭം സ്വതന്ത്രമായി നിൽക്കുന്നതിലൂടെ ലഭിക്കുമെന്ന് യു.എ.ഇ കണക്കുകൂട്ടുന്നു. ഒപെക്കിന്റെ കർശനമായ ഉൽപ്പാദനനിയന്ത്രണങ്ങൾ (Production Quotas) കാരണം യു.എ.ഇക്ക് തങ്ങളുടെ കൈവശമുള്ള മുഴുവൻ വിഭവശേഷിയും ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. നിലവിൽ ഒപെക് നിശ്ചയിച്ച പരിധിക്കുള്ളിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ഏകദേശം 3.4 മില്യൺ ബാരൽ മാത്രമാണ് യു.എ.ഇ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്നത്. എന്നാൽ, 2027-ഓടെ പ്രതിദിനം 5.5 മില്യൺ ബാരൽ എണ്ണ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കാനുള്ള അത്യാധുനിക സാങ്കേതികവിദ്യയും പശ്ചാത്തല സൗകര്യങ്ങളും യു.എ.ഇ ഇതിനകം സജ്ജമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഒപെക്കിന്റെ സമ്മർദ്ദമില്ലാതെ ഈ അളവിൽ എണ്ണ വിപണിയിലെത്തിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ യു.എ.ഇയുടെ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയിൽ അത് വലിയ കുതിച്ചുചാട്ടമുണ്ടാക്കും.

അമേരിക്ക ഇപ്പോൾ ഇറാനുമായുള്ള യുദ്ധസമാനമായ സാഹചര്യങ്ങളിലും മറ്റ് അന്താരാഷ്ട്ര രാഷ്ട്രീയ വിഷയങ്ങളിലും മുഴുകിയിരിക്കുകയാണ്. ഈ സാഹചര്യം മുതലെടുത്ത് തങ്ങളുടെ എണ്ണ ഉൽപ്പാദനം വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ഏഷ്യൻ വിപണികളിലേക്ക് നേരിട്ട് എത്തിക്കാനുമാണ് യു.എ.ഇ ലക്ഷ്യമിടുന്നത്. ഇന്ത്യയെയും ചൈനയെയും പോലുള്ള വലിയ ഉപഭോക്തൃരാജ്യങ്ങളുമായി ദീർഘകാല കരാറുകളിൽ ഏർപ്പെടുന്നതിലൂടെ അമേരിക്കൻ ഡോളറിന്റെ സ്വാധീനം കുറയ്ക്കാനും പ്രാദേശിക കറൻസികളിൽ വ്യാപാരം നടത്താനും സാധിക്കുമെന്ന് അവർ കരുതുന്നു. ഇത് ആഗോള സാമ്പത്തിക ക്രമത്തിൽ വലിയൊരു പൊളിച്ചെഴുത്തിന് കാരണമാകും.
ചുരുക്കത്തിൽ, ലോകം പുതിയൊരു എണ്ണരാഷ്ട്രീയത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചിരിക്കുകയാണ്. അമേരിക്കൻ താൽപ്പര്യങ്ങളേക്കാൾ രാജ്യങ്ങളുടെ സ്വയംഭരണാധികാരത്തിനും പ്രാദേശിക സാമ്പത്തിക സുരക്ഷയ്ക്കുമാണ് ഇപ്പോൾ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത്. യു.എ.ഇയുടെ ഒപെക് വിടാനുള്ള തീരുമാനം കേവലം എണ്ണയുടെ അളവ് കൂട്ടാനല്ല, മറിച്ച് വരാനിരിക്കുന്ന പുതിയ ലോകക്രമത്തിൽ തങ്ങളുടെ സ്ഥാനം ഉറപ്പിക്കാനും കൂടിയുള്ളതാണ്.
എണ്ണ വിൽക്കുന്നവരേക്കാൾ വാങ്ങുന്നവർ ശക്തി പ്രാപിക്കുന്ന ഈ പുതിയ കാലത്ത്, വിപണിയിലെ പഴയ നിയമങ്ങൾ അപ്രസക്തമാവുകയാണ്. പശ്ചിമേഷ്യൻ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ യു.എ.ഇ നടത്തുന്ന ഈ ചുവടുമാറ്റം വരും വർഷങ്ങളിൽ ആഗോള ഇന്ധനവിലയിലും രാഷ്ട്രീയ ബന്ധങ്ങളിലും വലിയ ചലനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പാണ്.
പടിഞ്ഞാറൻ രാജ്യങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക ഉപരോധങ്ങളും നിയന്ത്രണങ്ങളും ഇനി പഴയതുപോലെ ഫലിക്കില്ലെന്ന ബോധ്യം ലോകരാജ്യങ്ങൾക്കിടയിൽ പടരുകയാണ്. വിപണിയിലെ യഥാർത്ഥ ശക്തി ഉപഭോക്താക്കളുടെ കൈകളിലേക്ക് എത്തുന്നതോടെ കൂടുതൽ ജനാധിപത്യപരമായ ഒരു വിപണിക്രമം രൂപപ്പെടാനുള്ള സാധ്യതയാണ് കാണുന്നത്.
